Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Temel izine çıktı memlekete ulaştı
Tatili müddedince gezdi, tozdu, dolaştı

İzin dönüşü Dursun, köyünden haber sorar
Temel biraz zorlanır, münasip cevap arar

Bayram için sevinmenin yerine
Duyguları kurban ettik uşağum
Kıvranarak hep gerine gerine
Uykuları kurban ettik uşağum

Kurtuluş yok sorunlardan umutsuz

Sen değilsin o aynada gördüğün
Cücelerin cücesisin ufaklık
Hep boyadır suratına sürdüğün
Gecelerin gecesisin ufaklık

Kanın bozuk bayrağın yok yurdun da

O gün sabah çok ergen, uzun yola koyuldum
Maksadım gün doğmadan mezilime varmaktı
Bir asa bir de heybem, hal böyleyken soyuldum
Yakayı ele vermem, hayduda yol sormaktı

Elimi ayağımı bağlayıp da dövdüler

Mutluluktan uçan kuş gibi olsam
Ilk konacağım dal yâr bahçesinde
Gerçek aleminde düş gibi olsam
Aradığım her hal var bahçesinde

Yarama gülleri sürer deşerdim

Dünya üç günlük!


Dünyada rahat yoktur deyip de yan yatılmaz
İspatı hayatımız rahata eren var mı?
Aklı olan evet der,deli bana katılmaz

Bu dünya hayatı dert ile dolu
Engelleri aşar Allahın kulu
Resüller gösterdi en doğru yolu
Uykuya firardan kurtulamazsın
Uyursan zarardan kurtulamazsın

Uyuyan insanların, rüyasına girilmez
Rüyada olanlara, başka şeyler görülmez
Mümkün değil dışardan, akıl fikir verilmez
Ona ulaşmak için, kendisi uyanmalı
Rüyayı hayra yorup, Allah’a dayanmalı

Kalbe ulaşıyor damardan kanım
Kan içinde cansın, canımdan öte
Kan değil can değil, o sensin canım
Gönlümde sen varsın kanımdan öte

Akarsın gönlüme sen akın akın

Sordular bana neden hasreti yazıyorsun
Hem bizi hem kendini, ağlatıp üzüyorsun
Bırak gel Avrupayı, ne diye kızıyorsun

Kızarım çünkü bu dert, çekilir sızı değil
Zulüm eden müslüman bir gavur kızı değil!