Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İlkbahar dağların tepelerine
Yemyeşil yağıyor serinden serin
Yakışanı ahte vefa yerine
Yaktın şu gönlümü derinden derin

Dağlara baktıkça üşüyor musun?

Ne yaza yaza
Ne boza boza
Ne kıza kıza
Şair olursun!

Ne taş atmakla

Evet mi hayır mı, hayır mı şer mi?
Orası sandıkta belli olacak
Kızıla kızıl da ak’a ak der mi?
Karası sandıkta belli olacak

Olduğunuz yerde eşin bakalım

Senden kalan ne varsa belleğimden silindi
Hepsi kara buluttu rüzgârla uçup gitti
Şu anda bildiklerim arşivden bir alıntı
Mazimize anılar bir sayfa açıp gitti

.......Yüreğimde sızı var

Eski siyasiler temel açardı
Umut dağıtırdı,döküp saçardı
Semalarda sahte balon uçardı
Şimdikiler görün ne hale düştü!

Halk bilirdi ama, aldırmıyordu

Temel izine çıktı memlekete ulaştı
Tatili müddedince gezdi, tozdu, dolaştı

İzin dönüşü Dursun, köyünden haber sorar
Temel biraz zorlanır, münasip cevap arar

Sen değilsin o aynada gördüğün
Cücelerin cücesisin ufaklık
Hep boyadır suratına sürdüğün
Gecelerin gecesisin ufaklık

Kanın bozuk bayrağın yok yurdun da

Vuruldu yürekten gördüğü anda
Varıp diyemedi yandı tutuştu
O ona yaklaşıp durduğu anda
Sorup diyemedi dondu tutuştu

Bilemedi aşkın sanatlarını

Vefasıza uydum yaktı tenimi
Küllerini serpip saçtığı caba
Gönlümü dağladı yaktı canımı
Ellerini çırpıp açtığı caba

Dayanılmaz ateş soktu özüme

Tövbe Ya Rabbî!

Geldim gidiyorum yaşım altmış üç
Yılları tükettim tövbe Ya Rabbî!
Kalmadı bedende be derman ne güç
Nerede yok ettim tövbe Ya Rabbî!