Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kendine mukayyet ol, çetindir bu imtihan!
Özün bittiği yerde, ya çöküş var ya sönüş!
Dikkat et gidişata yol değişir nagehan
Düzün bittiği yerde, ya yokuş var ya iniş!

Hedef rıza-i Bari adresi sorma kuldan

Memlekette dert yokmuş gibi zır zır eyleyip
Edepsizce öterler, dumandır bu kargalar
Densizlikler bir yana yalanları söyleyip
Yavuzluk taslıyorlar, yamandır bu kargalar
Allahsız Firavun'a Haman'dır bu kargalar

Şu tuhaf şeye bakın, biraz kafa verin de
Yedi yüz yıla yakın koca çınar yerinde

Kargalar birleştiler, gelişip gürleştiler
Çınara yerleştiler öter tepelerinde

Gel seninle arkadaş bir yolculuk edelim
Çıkalım şu dar yerden seyredelim alemi
Vicdanın bulunduğu bir mekana gidelim
Benlikten sıyrılarak oynatalım kalemi...........Mikdatî

Dünya bozulmuş dostum herkeste bir ikilem

(Şaka bir tarafa bu mektupta anlatılanlar gerçektir küçükken bu mealde bir mektup yazmıştım yaşlı bir teyzem için)


Ey gözumun nuri, gönlümün ilaci, başumun taci uşağum
Önce acele acele selam ederum gözlerunden, yanagundan öperum
Acele dedum habu mektubi babandan gizli gizli yazayurum

Temel izine çıktı memlekete ulaştı
Tatili müddedince gezdi, tozdu, dolaştı

İzin dönüşü Dursun, köyünden haber sorar
Temel biraz zorlanır, münasip cevap arar

Sen değilsin o aynada gördüğün
Cücelerin cücesisin ufaklık
Hep boyadır suratına sürdüğün
Gecelerin gecesisin ufaklık

Kanın bozuk bayrağın yok yurdun da

Vuruldu yürekten gördüğü anda
Varıp diyemedi yandı tutuştu
O ona yaklaşıp durduğu anda
Sorup diyemedi dondu tutuştu

Bilemedi aşkın sanatlarını

Vefasıza uydum yaktı tenimi
Küllerini serpip saçtığı caba
Gönlümü dağladı yaktı canımı
Ellerini çırpıp açtığı caba

Dayanılmaz ateş soktu özüme

Tövbe Ya Rabbî!

Geldim gidiyorum yaşım altmış üç
Yılları tükettim tövbe Ya Rabbî!
Kalmadı bedende be derman ne güç
Nerede yok ettim tövbe Ya Rabbî!