Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İlkbahar dağların tepelerine
Yemyeşil yağıyor serinden serin
Yakışanı ahte vefa yerine
Yaktın şu gönlümü derinden derin

Dağlara baktıkça üşüyor musun?

Trabzonspor seyirçisi
Çok gürültü ederdi
Olur olmaz her anda
Bravo derdi yuh derdi

Her ağızdan ses çıkar

Hasret yürekleri kasıp kavurur
Bu gurbet diyarı dar gelir bize
Kader bizi elden ele savurur
El eline bakmak ar gelir bize
................................Ahh! zalim gurbet!
................................Sen yok musun sen!

Arkadaş deme yesin harami’ye haram’ı
Karışma aklın ermez her gelen’in işine
Demeyesin, günahtır! , haram’ı ye harami
Sakın da, sakın deme hergele’nin işi ne?

Eğer dersenki derim, geçerli bir neden yaz

Beni mi denersin gerçek mi sözün
Susacaksan sus da gönlün konuşsun!
Sana yalancı der yaş akan gözün
Küseceksen küs de gönlün konuşsun!

Ne küsmek diledim ne kızışmayı

Esirgemem sözümü, bütün bildiklerimi
Dilimden geldiğince anlatmasam namerdim
Yazacağım korkudan, geçen sildiklerimi
Kulağını herkesin çınlatmasam namerdim

Derdini bu milletin duyurup Ankaraya

Ne sefadır ne cefadır ne vefadır bu dünya
Bir ifadır, tek vefattır bir defadır bu dünya
Hoş safadır, iltifattır, bir afattır bu dünya
Düşünerek taşınarak yaşanarak, bilinir

Hem yüceltir, hem parlatır, hem soldurur bu dünya

Bu nasıl siyasetçi?

Birini öne iter kendine güveni yok!
Yan çizer zikzak eder bu nasıl siyasetçi?
Zoraki iş yürütür seveni öveni yok
Sürekli cakcak eder bu nasıl siyasetçi?

Gözlerimi açtığımda
İlk görülen ışık değil
Ellerine geçtiğimde
İlk girilen beşik değil

Baş uçuma biri geçti

Ecdadımın kanısın,
Ulusumun canısın,
Namusu, vicdanısın.
Benim şanlı Bayrağım

Sen bizim künyemizsin,