Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Demokrasi var sananın
Ben aklına şaşıyorum
Siyasete inananın
Ben aklına şaşıyorum

Milyonlarca kişi bilmez

Tövbe Ya Rabbî!

Geldim gidiyorum yaşım altmış üç
Yılları tükettim tövbe Ya Rabbî!
Kalmadı bedende be derman ne güç
Nerede yok ettim tövbe Ya Rabbî!

Vefasıza uydum yaktı tenimi
Küllerini serpip saçtığı caba
Gönlümü dağladı yaktı canımı
Ellerini çırpıp açtığı caba

Dayanılmaz ateş soktu özüme

Vuruldu yürekten gördüğü anda
Varıp diyemedi yandı tutuştu
O ona yaklaşıp durduğu anda
Sorup diyemedi dondu tutuştu

Bilemedi aşkın sanatlarını

Kıyametin sonu mu, vahşet ayyuka çıktı
Yılanların başını ezemeyecek miyiz?
Yeter bu milletimiz artık canından bıktı
Çarşıda ya pazarda gezemeyecek miyiz?

lAyaklarım dolanır, seni gördüğüm zaman
Donarım için için, hallerim ağlar benim.
Aklım fikrim bulanır, kafa yorduğum zaman,
Anarım için için, dillerim ağlar benim.

Başımı yere eğip, bükülüp, kıvrılsam da

Ne sefadır ne cefadır ne vefadır bu dünya
Bir ifadır, tek vefattır bir defadır bu dünya
Hoş safadır, iltifattır, bir afattır bu dünya
Düşünerek taşınarak yaşanarak, bilinir

Hem yüceltir, hem parlatır, hem soldurur bu dünya

Bu nasıl siyasetçi?

Birini öne iter kendine güveni yok!
Yan çizer zikzak eder bu nasıl siyasetçi?
Zoraki iş yürütür seveni öveni yok
Sürekli cakcak eder bu nasıl siyasetçi?

Gözlerimi açtığımda
İlk görülen ışık değil
Ellerine geçtiğimde
İlk girilen beşik değil

Baş uçuma biri geçti

İşin yoksa ey vatandaş
İt besleyip süslemen ne?
Bağırırsın iş, ekmek, aş
Ya köpeği beslemen ne?

Hep onunla geziyorsun