Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Uyuyan insanların, rüyasına girilmez
Rüyada olanlara, başka şeyler görülmez
Mümkün değil dışardan, akıl fikir verilmez
Ona ulaşmak için, kendisi uyanmalı
Rüyayı hayra yorup, Allah’a dayanmalı

Yüce Rabbin değişmeyen yasası
Kader dedi, kalem dedi yaz dedi
Her halinde kulun olmaz tasası
Kısmetine ne çok, ne de az dedi!

Kader alıp taştan taşa çalsa da

Ey nefsim bu edanla ne cüretle yürürsün?
Bu “yer” ağzını açmış, yuttuğunda görürsün!
Onun kara bağrına yattığında çürürsün!
-Oraya düştüğünde tutulacak dillerin!
-Sen ölüme mahkümsün, ne olacak hallerin!

Şaşırdım ne yapayım
Ne tarafa kopayım
Yumuşağım, kabayım
Orta yoldan gitmeli

İçimde iki şair

Ne iyi ne kötü bir tavır takın
İyi tanımadan kimseye kanma
Dış görünüşüne aldanıp sakın
İyidir kötüdür aman ha sanma

Maske pazarını gezmen gerekir

Okuyan HAZAN SULTAN AYTEN


Rüzgarın gürültülü sesleri arasında

Dinimizde ilk emir “OKU” diye bilinir
İnsanlık payesine okumakla gelinir
Cahil kalan toplumlar, yeryüzünden silinir
Cehalet tehlikedir, ilim ile dolmalı
Öğrenmek istiyorsak, kaynağından almalı

Ne rahattım kaldı ne de huzurum
Uyku mu kaldı ki taş kaldığım yer
Seni beni yok etmeden bu durum
Hazan değil artık kış olduğum yer

Üşümek ne demek donuyorum ben

Başka yâre bakma yârin üzülür
Yarın’ı, yârini düşün zampara!
Çukura düşersin derin yüzülür
Derin’i, deri’ni düşün zampara!

Seni sevmeyenin peşine bakma

Ne olursun beni bırakıp gitme
Senden ayrı kalmak, zor gelir bana
Beni yalnızlığın içine itme
Hayatın her anı kor gelir bana

Hadi yalnızlığa alıştır beni