Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hocamız

Bir bayramdı tanışmamız sizinle
Bayram oldu sair günler hocamız
Bu gün veda diyeceğiz hüzünle
Tek hatıra kalan dünler hocamız

Hazreti Süleymanın peygamberlik devrinde
İki kadın davacı gelir günün birinde

Biri der çocuk benim diğeri der yok,benim
Huzurunda Süleyman Aleyhi Vesellemin

Belki de ömür boyu bu anı beklemiştin
Oraya gidenlere kalbini eklemiştin
Bu ülvi ibadetin derdini saklamıştın

Allah’ı ana ana ırmak gibi coş hacım
Aşk ile yana yana Yaratana koş hacım

Bu son olaylara kızıyor millet
Durumdan rahatsız beziyor millet
Kelle koltuğunda geziyor millet
Güvenlik kalmadı, huzur kalmadı

Yangına benzini döken dökene

Örnek bir insandı cana yakındı
Babamın babası rahmetli dedem
Huyu yumuşaktı, ne çok sakindi
Saraydı obası rahmetli dedem

Dokuz oğlu vardı dört tane kızı

Okumuş olduğum bir şiire taşlamadır, muhattabı kendini bilir


Ne bicim şiir yazdın yok mu gizli kapaklın
Nerenden ilham aldın, nerede senin aklın?
Her şeyi paylaşmışsın, bir şey kalmadı saklın

Yediden yetmişe, Türkiyem benim
Müslümanım diyor, bu yeter bize
Az da olsa cemaata gidenim
Her Cuma gidiyor bu yeter bize

İçten dıştan uğraşıldı milletle

Yandı canım bir hayırsız yüzünden
Çöle düştüm mecnun oldum hüzünden
Çıkamadım vahasından düzünden
Gözyaşımı yüreğimde gizledim
Yana yana başka bir yol izledim

Ashabı kiramın büyüklerinden
Büyük kahramandı Muaz Bin Cebel
Helalı, haramı en iyi bilen
Vera’da sultandı Muaz Bin Cebel

On sekiz yaşında Müslüman olmuş

Zalimlerin suçlarını
Zor olsada yazacağım
Yurdumun muhtaçlarını
Hor olsa da yazacağım

Bu fakirler ne ederler