Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ne gönlüm mühürlü ne kanım zehir
Kılavuz istemez sevgimiz zahir
Duruyor yerinde etmedim tehir
Saçımı ağarttı çektiğim kahır
Çağlattın, ağlattın göz yaşım nehir
Silmiyorsan sana bir şey diyemem

Zurnanın son deliğisin arada
Devamına gerek yoktur Barzani
Kancıkları toplamışsın orada
Hamamına gerek yoktur Barzani

Seni burda otlatacak çayır yok

Kör sağırı dürtmek lazım uyanmaz
Bağırmanın alemi yok duymuyor
Ayıbı çok örtmek lazım utanmaz
Ömür boyu uyusa da doymuyor

İkaz etsen köpürüyor kızıyor

Şair edasıyla bu meydanlarda
Emek aşırana ne dersin Usta?
Insanlık var mıdır bu şeytanlarda,
Yolu şaşırana ne dersin Usta? ............Ozan Sentezi

Kafası çalışmaz, izanı yoktur

Herkes sever.....ancak bilmez.....muhabbet...........sevmek nedir
Ancak bilmez.....herkes bunu......o kalpte..............bir ukdedir
Muhabbet..........o kalpte.............olur, sanma ki.....yer göktedir
Sevmek nedir....bir ukdedir.........yer göktedir........muhabbet

Sevgi denen.......yüce duygu........güzelim................bir diyardır

O kadar yabancı ki örfüme kültürüme
Nereden türediler, ne diyor bu kargalar?
Her değere saldırıp yeltenerek cürüme
Meydana yürüdüler ötüyor bu kargalar

Eskiden imansızlar bile utanırlardı

Sürekli kandırdılar, bir daha gelecekler
Bu sefer aç gözünü, yargın yanlış olmasın
Yine kandıracaklar arkandan gülecekler
Öğren işin özünü, korkun yanlış olmasın

Bilesin kaucuktur ayklarında ki nal

Tansiyon yükselmiş yatayım dedim
Yat yatabilirsen elem yattırmaz
Günlük yorgunluğu atayım dedim
At atabilirsen kalem attırmaz

Uyuyayım derken böldüm geceyi

Gonca gül iken açmış yüreğimin şuası
Dalında tespih eden kırmızı nar gibisin
Gönlümün dilediği dillerimin duası
Yüce dağ başlarında parlayan kar gibisin

Ruhumu ışıtıyor beyazdan beyazların

Saç sakal karışmış perişan halin
Cahil dar kafana esir olmuşsun
Her hangi bir işe değmiyor elin
Dünya işlerinde kısır olmuşsun

Tevekkül söyledin sırt üstü yattın