Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Çok şükür yaşıyorum
Canımı taşıyorum
Ebede koşuyorum
Derdim Allah’a ayan

Mekanım divan, serir

Ne gönlüm mühürlü ne kanım zehir
Kılavuz istemez sevgimiz zahir
Duruyor yerinde etmedim tehir
Saçımı ağarttı çektiğim kahır
Çağlattın, ağlattın göz yaşım nehir
Silmiyorsan sana bir şey diyemem

Zurnanın son deliğisin arada
Devamına gerek yoktur Barzani
Kancıkları toplamışsın orada
Hamamına gerek yoktur Barzani

Seni burda otlatacak çayır yok

Gam yükünü felek sardı boynuma
Son diyorum 'on' varıyor üstüme
Dert bir değil ateş doldu koynuma
Yan diyorum 'don' varıyor üstüme

Ağır gelir yol yokuşta inlersin

Akılsızlar yurdu bölme düşünde
Can kıyanlar bıktırıyor uşağum
Şehit düşer beyler rantın peşinde
Bu yüzsüzler çektiriyor uşağum

Kınıyoruz menfur bir şey olan der

İkindi vaktinde sabah arama
Ararsan karanlık önün uşağum
Geriye dönüşün hayli zor ama
İlerde de vahim sonun uşağum

Müslümansın, Türksün dinin Hak dini

Unutmak mı, sen beni artık unutamazsın
Her ismimi duydukça gözlerin sulanacak
Gönül ferman dinlemez artık avutamazsın
Ellerin titreyecek ayaklar dolanacak

Bulutlar akar gider rüzgarın desteğinde

İslamın şartı beştir herkes bunu biliyor
Kelime-i şahadet, oruç namaz hac zekat
Zengine hac zekat farz, yine zengin kılıyor
Fıkıh böyle demiyor ama budur hakikat

Sürekli kandırdılar, bir daha gelecekler
Bu sefer aç gözünü, yargın yanlış olmasın
Yine kandıracaklar arkandan gülecekler
Öğren işin özünü, korkun yanlış olmasın

Bilesin kaucuktur ayklarında ki nal

Tansiyon yükselmiş yatayım dedim
Yat yatabilirsen elem yattırmaz
Günlük yorgunluğu atayım dedim
At atabilirsen kalem attırmaz

Uyuyayım derken böldüm geceyi