Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gam yükünü felek sardı boynuma
Son diyorum 'on' varıyor üstüme
Dert bir değil ateş doldu koynuma
Yan diyorum 'don' varıyor üstüme

Ağır gelir yol yokuşta inlersin

Sanki!

Dağların tepesi duman sardıkça
Gözüm buğulanır yağarım sanki
Gök yüzü açılıp güneş vurdukça
İçim ferahlanır ağarım sanki

Beni benden daha çok sevdiğini bilerek
Sana layık bir evlat olamadım ey anam
Yine gurbette kaldım bırakıp da gelerek
Bir kaç gün senin ile kalamadım ey anam

Çok şükür yaşıyorum
Canımı taşıyorum
Ebede koşuyorum
Derdim Allah’a ayan

Mekanım divan, serir

Ne gönlüm mühürlü ne kanım zehir
Kılavuz istemez sevgimiz zahir
Duruyor yerinde etmedim tehir
Saçımı ağarttı çektiğim kahır
Çağlattın, ağlattın göz yaşım nehir
Silmiyorsan sana bir şey diyemem

O kadar yabancı ki örfüme kültürüme
Nereden türediler, ne diyor bu kargalar?
Her değere saldırıp yeltenerek cürüme
Meydana yürüdüler ötüyor bu kargalar

Eskiden imansızlar bile utanırlardı

Herkes sever.....ancak bilmez.....muhabbet...........sevmek nedir
Ancak bilmez.....herkes bunu......o kalpte..............bir ukdedir
Muhabbet..........o kalpte.............olur, sanma ki.....yer göktedir
Sevmek nedir....bir ukdedir.........yer göktedir........muhabbet

Sevgi denen.......yüce duygu........güzelim................bir diyardır

Şair edasıyla bu meydanlarda
Emek aşırana ne dersin Usta?
Insanlık var mıdır bu şeytanlarda,
Yolu şaşırana ne dersin Usta? ............Ozan Sentezi

Kafası çalışmaz, izanı yoktur

AKsatmasın, ALçalmasın
OYunu bil uyanık ol!
Ona buna yal kalmasın
Koyunu bil uyanık ol!

Yalvaracak yakaracak

Kör sağırı dürtmek lazım uyanmaz
Bağırmanın alemi yok duymuyor
Ayıbı çok örtmek lazım utanmaz
Ömür boyu uyusa da doymuyor

İkaz etsen köpürüyor kızıyor