Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Sağ’dı öldü
Artık sol’du
Eğri yol'du
Gördük işte

Sağda durdu

Turhaniden duydum usta şanını
Bozkurda benzettim biraz kanını
Olmasanda dostum sıkma canını
Yeterki İnsanlık İnsanca olsun
Ozanların sesi gönlüne dolsun…………….Ramazan kurt

AKsatmasın, ALçalmasın
OYunu bil uyanık ol!
Ona buna yal kalmasın
Koyunu bil uyanık ol!

Yalvaracak yakaracak

Saatler cellât olur, günler ipimi çeker
Sensiz geçen her anım çarmıha gerer beni
Şaşırdım döne, döne, yönler ipimi çeker
Tek yön oldu her yanım, meçhule sürer beni

Gönülde ki volkanlar, büyüyüp gürleşince

Çekilmiyor nazların, kalmadı hiç takatim
Yoruldum gidiyorum, Allah’a ısmarladık
Bilmedin, bilinmedi, yürekten sadakatim
Kırıldım gidiyorum, Allah’a ısmarladık

Gam yükünü felek sardı boynuma
Son diyorum 'on' varıyor üstüme
Dert bir değil ateş doldu koynuma
Yan diyorum 'don' varıyor üstüme

Ağır gelir yol yokuşta inlersin

Sanki!

Dağların tepesi duman sardıkça
Gözüm buğulanır yağarım sanki
Gök yüzü açılıp güneş vurdukça
İçim ferahlanır ağarım sanki

Çok şükür yaşıyorum
Canımı taşıyorum
Ebede koşuyorum
Derdim Allah’a ayan

Mekanım divan, serir

Ne gönlüm mühürlü ne kanım zehir
Kılavuz istemez sevgimiz zahir
Duruyor yerinde etmedim tehir
Saçımı ağarttı çektiğim kahır
Çağlattın, ağlattın göz yaşım nehir
Silmiyorsan sana bir şey diyemem

Zurnanın son deliğisin arada
Devamına gerek yoktur Barzani
Kancıkları toplamışsın orada
Hamamına gerek yoktur Barzani

Seni burda otlatacak çayır yok