Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hayalin gözümde tütüyor artık
Sanki oldun bize el arkadaşım
Sana gönül kapım her zaman açık
Gel gönül yerini al arkadaşım. ………..İ.Coşar

Az kaldı bu hasret bitiyor artık

Pekmez, reçel, şeker karıştırıldı
Anzer balı ile yarıştırıldı
Sahte eda ile kırıştırıldı

Her derde çareymiş deyip çıkıyor
Mübarekler nehir olup akıyor

İnanç zayıfladı, ahlak bozuldu
Zalimler zulmetti mazlum üzüldü
Caniler hapsoldu, sonra çözüldü
Emniyet kalmadı,kalmadı eman

Maddiyat ön planda, mana sıfırda

Gönlümün bahçesinde vakitsiz açan gülüm
Hayalimde can bulan gülüşüne kurbanım
Yağmur gibi yağıver, yanıp kavrulan çölüm
Bana tepeden inme gelişine kurbanım

Gözlerim gözlerinde, ellerimi tutarak

Muhabbeti tatlı, bakışı güzel
Usta bir yorumcu, bülbüle benzer
Sevilen bir dosttur, ben sevdim özel
Tarifsiz hoş insan, bir güle benzer

Ağabey diyorum o ses etmiyor

Biraz daha dayan şafak söküyor
Uğursuz gecenin bitmesi yakın!
Bak sana müezzin ezan okuyor
Horoz kanat çırpmış, ötmesi yakın!

Allah’ın Nur’u hep hüküm sürecek

Dil uzanır!

Dil uzanır, her haslete, her yönden
Aşikâre, haset vardır, biline
Karar verdim taşlamayı bu günden
Hem sahte hem, has it vardır biline

Sözün bittiği yerde insana bir hal olur
Yine de sözcükleri dizer erbab-ı kelȃ m
Ne kadar edip olsa bazen insan lal olur
Şaşkınlık deryasında yüzer erbab-ı kelȃ m

Fuzuli konuşmanın bedeli çok ağırdır

Felek denen uyduruk!

Bahtım kara, bir kerecik yüzüme!
Gül ne olur, felek denen uyduruk!
İtirazım yoktur alın yazıma!
Bil ne olur, felek denen uyduruk!

Antolojide öyle, bir kıtlık olmuştu ki
Nerdeyse bir ineği, şair sanacak olduk
Bir fıkra öne sürmüş, nereden bulmuştu ki
Sürtüğün dediğine, sanki kanacak olduk

Ağlanacak duruma, kara mizah ediyor