Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ey............... emelim,.......... arzum,.......... hülyam
Emelim,...... hem.................benim............rüyam
Arzum,....... benim,.............gerçek............dünyam
Hülyam,..... rüyam,.............dünyam..........benim

Sen............ kalbimi.......neden..........çaldın

Çağrı yapmış bir dişi
Toplanmış bir kaç kişi
Hiç biri bilmez işi
Etik dersi verirler

Kaykan tekerlekleri

Kocaman bir uzay mekiği gibi
Tavan dönüyordu, marstan inercesine
Gözlerim fıltır fıltır
Yüreğim tir tir
telefon
Zırr zırr zırrr –

Bir nesil geliyor hem de şuursuz
İstikbali mechul sonu uğursuz
Anne baba bunda değil kusursuz
İşte Türk gençliği işte istikbal

Rehber yok,murşit yok,yol gösteren yok

Ne idüği belirsiz
Bir kaç sapık türeti
Tehditkar yazı yazar
Nerden buldu çüreti
Çırıl çıplak olarak
Gödermiş bir süreti

Bitmedi!

Bitmedi daha çok, işim var benim
Ba yazıdan sonra, yazım olmalı!
Son mevsimimdeyim kışım var benim
Bu kışımdan sonra, yaz’ım olmalı!

Bu kadar karamsar olmamalıyız
Bü dünya da saygı vardır sayarsan
Hakikatten geri kalmamalıyız
O yol da mevcuddur vardır uyarsan

Kumara içkiye, inanan dalmaz

Yedi iklim yedi devlet dolaştım
Yer üstünde yer altında çalıştım
Her cefaya her eleme alıştım
Alışılmaz, dayanılmaz bu hasret

Gönlüm yara bağrım hicran doludur

Gönlüm can çekişiyor, sebebi dil yarası
Ameliyat olmalı ulaşılmaz orası
Şunu da söyleyeyim gelmiş iken sırası
Beni infaz ettiler iki celse arası

........Bu hayat devam eder, bensiz de döner dünya

Çok gezdim dolaştım, ben bu dünyada
Hakiki dostların azını gördüm
Ömür denen bu geçici rüyada
Çoğunu uyudum bazını gördüm

Neler gördüm kimi acı, kimi hoş