Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gönül sarayımı gezip dolaşsan
Tacım sen olduğun görebilirdin
Bana varan yoldan sezip ulaşsan
Acım sen olduğun görebilirdin

Yerine gelesi, en büyük ahtsin

Hayat denen bu caddenin tarfiği
Akar gider, öldürüyor bizleri
İniş yokuş insanların grafiği
Yıkar gider öldürüyor bizleri

Tehlike var bela gizli her yerde

Hayat hayal değildir ki, gerçeğin ta kendisi
Köylü olur çalışırsa, bu halkın efendisi

Meşakkatle dolu hayat, buna alışmalısın
Mutlu olmak istiyorsan, ona çalışmalısın

Biraz daha dayan şafak söküyor
Uğursuz gecenin bitmesi yakın!
Bak sana müezzin ezan okuyor
Horoz kanat çırpmış, ötmesi yakın!

Allah’ın Nur’u hep hüküm sürecek

Dil uzanır!

Dil uzanır, her haslete, her yönden
Aşikâre, haset vardır, biline
Karar verdim taşlamayı bu günden
Hem sahte hem, has it vardır biline

Sözün bittiği yerde insana bir hal olur
Yine de sözcükleri dizer erbab-ı kelȃ m
Ne kadar edip olsa bazen insan lal olur
Şaşkınlık deryasında yüzer erbab-ı kelȃ m

Fuzuli konuşmanın bedeli çok ağırdır

Felek denen uyduruk!

Bahtım kara, bir kerecik yüzüme!
Gül ne olur, felek denen uyduruk!
İtirazım yoktur alın yazıma!
Bil ne olur, felek denen uyduruk!

Hocam derim ki sana gel biraz atışalım
Kimseyi incitmeden birazcık sataşalım
Bu yalancı Dünya’da yaşadık gidiyoruz
Şöyle geriye dönüp azıcık yatışalım............Hüseyin Kara

O halde gel ikimiz serelim postumuzu

Özlem ile yad eder için için yanarak
Vuslatını umarak gece gündüz anarak
Kışın köz gibi yanıp ağustosta donarak
Hasretin dayanılmaz yandı çıram Çaykara'm………Ozan Mikdati

Doyduğum yer değilde doğduğum yerdir ora

Muhabbeti tatlı, bakışı güzel
Usta bir yorumcu, bülbüle benzer
Sevilen bir dosttur, ben sevdim özel
Tarifsiz hoş insan, bir güle benzer

Ağabey diyorum o ses etmiyor