Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hayat denen bu caddenin tarfiği
Akar gider, öldürüyor bizleri
İniş yokuş insanların grafiği
Yıkar gider öldürüyor bizleri

Tehlike var bela gizli her yerde

Hayat hayal değildir ki, gerçeğin ta kendisi
Köylü olur çalışırsa, bu halkın efendisi

Meşakkatle dolu hayat, buna alışmalısın
Mutlu olmak istiyorsan, ona çalışmalısın

Memleket mahvolmuş ahlaken çökmüş
Eskiden böyleydi demem ki yokmuş
Onların insafı bunlardan çokmuş
Şimdi ki hırsızlar candan ediyor

Hırsızlık dağlarda al da kaç vardı

Antolojide öyle, bir kıtlık olmuştu ki
Nerdeyse bir ineği, şair sanacak olduk
Bir fıkra öne sürmüş, nereden bulmuştu ki
Sürtüğün dediğine, sanki kanacak olduk

Ağlanacak duruma, kara mizah ediyor

Zahmet ettin bilmez gibi özünü
Ümit olsa söylerdim ki sor gitsin
Sağır sultan duymaz senin sözünü
Cevap bende, başka sorma sür gitsin

Sen susma ozanım yazına kuvvet

Para etmez ürününüz
Siz seçtiniz sürününüz
Bunlar kendi sorununuz
Görün artık uyanınız!
Yok mu beni duyanınız?

Yalancı duygular sahte edalar
Çok gayret ediyor vay sahtekar vay
Ocak batırıyor böyle hatalar
Hep hayret ediyor vay sahtekar vay

Öyle sapıklar var takılır cama

Türk’üz Türk bizim adımız
Türk şanımız sıfatımız
Rehber oldu ecdadımız
Ezelden atiye doğru

Ortaasya ilk yurdumuz

Yanlız sensin arzum sensin niyazım
Vicdana gel bir kulak ver duy beni
Yalvarmaktan arşa çıktı niyazım
Bir söz söyle diler isen pay beni

Çok çektirdin çok ağlattın, öldürme

Uşağum 24. (yerel)


Alem sana düşman olsa aldırma
Gönlün geniş olsun nefret doldurma
İşini bil gereksizce saldırma!