Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hafızdı, memlekette evli barklı birirydi
İnsanları severdi, kalbi henüz diriydi
Kısmette bu da varmış düşmüş gurbet eline
Uçkuru gevşemişti tutmuyordu beline
Unutmuş memleketi yıllar geçti aradan
Kendini de kaybetti şaşırtmasın Yaratan

Sağ’dı öldü
Artık sol’du
Eğri yol'du
Gördük işte

Sağda durdu

Turhaniden duydum usta şanını
Bozkurda benzettim biraz kanını
Olmasanda dostum sıkma canını
Yeterki İnsanlık İnsanca olsun
Ozanların sesi gönlüne dolsun…………….Ramazan kurt

Işlenir etrafta türlü rezalet
Susuyor ağzımız dilimiz bizim
Şaşırdı insanlık bitti fazilet
Değişti huyumuz halimiz bizim

Dil ile din ile oynandı oyun

Bu gün bir şey farkettim, ey şairler ozanlar
Bu güzel sitemize, şiir yorum yazanlar
Birbirini hicvedip, birbirine kızanlar
Yazanın emeğine, klavye ye tuşa yazık

Şairler şiir yazar, yine şairler okur

Beni benden daha çok sevdiğini bilerek
Sana layık bir evlat olamadım ey anam
Yine gurbette kaldım bırakıp da gelerek
Bir kaç gün senin ile kalamadım ey anam

Çok şükür yaşıyorum
Canımı taşıyorum
Ebede koşuyorum
Derdim Allah’a ayan

Mekanım divan, serir

Ne gönlüm mühürlü ne kanım zehir
Kılavuz istemez sevgimiz zahir
Duruyor yerinde etmedim tehir
Saçımı ağarttı çektiğim kahır
Çağlattın, ağlattın göz yaşım nehir
Silmiyorsan sana bir şey diyemem

Kör sağırı dürtmek lazım uyanmaz
Bağırmanın alemi yok duymuyor
Ayıbı çok örtmek lazım utanmaz
Ömür boyu uyusa da doymuyor

İkaz etsen köpürüyor kızıyor

Ah! , babanı ağlattılar şehidim
Kime hizmet ediyor bu zihniyet?
Pranga vurup bağlattılar şehidim
….Kime hizmet ediyor bu zihniyet?
….Karanlığa gidiyor bu zihniyet