Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bitti heveslerim yaş geçti diye
Dura, dura kışım yaz mı olacak
Elimden fırsatlar hep uçtu diye
Vura, vura döşüm düz mü olacak

Bu yalnızlığımdan çıkmazsam eğer

Ayrık otu gibi her yanı sardı
Kökü kazılmadı ona yanarım
Tahammülümüz son radde’ye vardı
Başı ezilmedi ona yanarım

Sabır çoktan taşmış test olmaz ama

Hasret çeke çeke saçım ağardı
Aynaya baktıkça yolasım gelir
Saçlarıma böyle kar mı yağardı
Özlemi tattıkça solasım gelir

Umut devam eder çıkmayan canda

Ne aradın ne sordun, ne bir haber yolladın
Bir mezar gibi sustun, nedir bunun hikmeti?
Bu soğuk rüzgarınla, beni sarstın salladın
Devirmeye mi estin, nedir bunun hikmeti?

Hiç böyle etmemiştin, arayıp da sorardın

Onca hasret onca yara
Ezmiyorsa sabırdanır
Gurbet kuşu bahtı kara
Azmıyorsa sabırdandır

Göz yaşını sildiğini

Seni tanımıyorken, rastlamıştım adına
Elime kalem alıp sormuştum inadına
Verdiğin cevap hoştu, doyum olmaz tadına
Gerçek bir dost bulmuştum, Bal Bal’a katılınca
İnsan bir hoş oluyor bu dostluk tadılınca..

Sanki!

Dağların tepesi duman sardıkça
Gözüm buğulanır yağarım sanki
Gök yüzü açılıp güneş vurdukça
İçim ferahlanır ağarım sanki

Akılsızlar yurdu bölme düşünde
Can kıyanlar bıktırıyor uşağum
Şehit düşer beyler rantın peşinde
Bu yüzsüzler çektiriyor uşağum

Kınıyoruz menfur bir şey olan der

İkindi vaktinde sabah arama
Ararsan karanlık önün uşağum
Geriye dönüşün hayli zor ama
İlerde de vahim sonun uşağum

Müslümansın, Türksün dinin Hak dini

Unutmak mı, sen beni artık unutamazsın
Her ismimi duydukça gözlerin sulanacak
Gönül ferman dinlemez artık avutamazsın
Ellerin titreyecek ayaklar dolanacak

Bulutlar akar gider rüzgarın desteğinde