Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yaramaz dediğin şahsa nazaran
Bir farkın var ise söyle bileyim
Yüzü ne utanan ne de kızaran
Başka bir ar ise söyle bileyim

Taharet almıyor sen alır mısın?

Ayrık otu gibi her yanı sardı
Kökü kazılmadı ona yanarım
Tahammülümüz son radde’ye vardı
Başı ezilmedi ona yanarım

Sabır çoktan taşmış test olmaz ama

Bir çok konularda sıfıra düşmüş
Kafadan atıyor bilgisi noksan
Dini anlatırken küfüre düşmüş
Din ile imana ilgisi noksan

Hep kulaktan dolma nasıl yetinir

Yolculuk esnasında gemim batmış deryada
Kurtarın, imdaaaaaat! diye, başlamıştım feryada
Gerçekti, uyanıktım, ne düşte, ne rüyada
Erenler apışırdı, bu hayra yorulmazdı
Delinin biri diye üstüne durulmazdı

Yok mudur hiç insafın
Deli eder her lafın
Yolu yordamı bilmem
Diken dolu etrafın

Dili keskin kaynana

Ne aradın ne sordun, ne bir haber yolladın
Bir mezar gibi sustun, nedir bunun hikmeti?
Bu soğuk rüzgarınla, beni sarstın salladın
Devirmeye mi estin, nedir bunun hikmeti?

Hiç böyle etmemiştin, arayıp da sorardın

Akılsızlar yurdu bölme düşünde
Can kıyanlar bıktırıyor uşağum
Şehit düşer beyler rantın peşinde
Bu yüzsüzler çektiriyor uşağum

Kınıyoruz menfur bir şey olan der

İkindi vaktinde sabah arama
Ararsan karanlık önün uşağum
Geriye dönüşün hayli zor ama
İlerde de vahim sonun uşağum

Müslümansın, Türksün dinin Hak dini

Unutmak mı, sen beni artık unutamazsın
Her ismimi duydukça gözlerin sulanacak
Gönül ferman dinlemez artık avutamazsın
Ellerin titreyecek ayaklar dolanacak

Bulutlar akar gider rüzgarın desteğinde

İslamın şartı beştir herkes bunu biliyor
Kelime-i şahadet, oruç namaz hac zekat
Zengine hac zekat farz, yine zengin kılıyor
Fıkıh böyle demiyor ama budur hakikat