Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yolculuk esnasında gemim batmış deryada
Kurtarın, imdaaaaaat! diye, başlamıştım feryada
Gerçekti, uyanıktım, ne düşte, ne rüyada
Erenler apışırdı, bu hayra yorulmazdı
Delinin biri diye üstüne durulmazdı

Yok mudur hiç insafın
Deli eder her lafın
Yolu yordamı bilmem
Diken dolu etrafın

Dili keskin kaynana

Ne aradın ne sordun, ne bir haber yolladın
Bir mezar gibi sustun, nedir bunun hikmeti?
Bu soğuk rüzgarınla, beni sarstın salladın
Devirmeye mi estin, nedir bunun hikmeti?

Hiç böyle etmemiştin, arayıp da sorardın

Ayrık otu gibi her yanı sardı
Kökü kazılmadı ona yanarım
Tahammülümüz son radde’ye vardı
Başı ezilmedi ona yanarım

Sabır çoktan taşmış test olmaz ama

Bitti heveslerim yaş geçti diye
Dura, dura kışım yaz mı olacak
Elimden fırsatlar hep uçtu diye
Vura, vura döşüm düz mü olacak

Bu yalnızlığımdan çıkmazsam eğer

Hele dinle sana bir kaç sözüm var
Matrak değil gülmeyesin uşağum
İyi dinle, öğren buna lüzum var
Oyunlara gelmeyesin uşağum

Açıkgözler baş köşeyi alsa da

Işlenir etrafta türlü rezalet
Susuyor ağzımız dilimiz bizim
Şaşırdı insanlık bitti fazilet
Değişti huyumuz halimiz bizim

Dil ile din ile oynandı oyun

Sürekli kandırdılar, bir daha gelecekler
Bu sefer aç gözünü, yargın yanlış olmasın
Yine kandıracaklar arkandan gülecekler
Öğren işin özünü, korkun yanlış olmasın

Bilesin kaucuktur ayklarında ki nal

Tansiyon yükselmiş yatayım dedim
Yat yatabilirsen elem yattırmaz
Günlük yorgunluğu atayım dedim
At atabilirsen kalem attırmaz

Uyuyayım derken böldüm geceyi

Bu gün bir şey farkettim, ey şairler ozanlar
Bu güzel sitemize, şiir yorum yazanlar
Birbirini hicvedip, birbirine kızanlar
Yazanın emeğine, klavye ye tuşa yazık

Şairler şiir yazar, yine şairler okur