Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Pekmez, reçel, şeker karıştırıldı
Anzer balı ile yarıştırıldı
Sahte eda ile kırıştırıldı

Her derde çareymiş deyip çıkıyor
Mübarekler nehir olup akıyor

İnanç zayıfladı, ahlak bozuldu
Zalimler zulmetti mazlum üzüldü
Caniler hapsoldu, sonra çözüldü
Emniyet kalmadı,kalmadı eman

Maddiyat ön planda, mana sıfırda

Gönlümün bahçesinde vakitsiz açan gülüm
Hayalimde can bulan gülüşüne kurbanım
Yağmur gibi yağıver, yanıp kavrulan çölüm
Bana tepeden inme gelişine kurbanım

Gözlerim gözlerinde, ellerimi tutarak

Muhabbeti tatlı, bakışı güzel
Usta bir yorumcu, bülbüle benzer
Sevilen bir dosttur, ben sevdim özel
Tarifsiz hoş insan, bir güle benzer

Ağabey diyorum o ses etmiyor

Türk’üz Türk bizim adımız
Türk şanımız sıfatımız
Rehber oldu ecdadımız
Ezelden atiye doğru

Ortaasya ilk yurdumuz

Yanlız sensin arzum sensin niyazım
Vicdana gel bir kulak ver duy beni
Yalvarmaktan arşa çıktı niyazım
Bir söz söyle diler isen pay beni

Çok çektirdin çok ağlattın, öldürme

Uşağum 24. (yerel)


Alem sana düşman olsa aldırma
Gönlün geniş olsun nefret doldurma
İşini bil gereksizce saldırma!

Çok kerre, yok yere, bıcak bıcağa
Bir kavgadır, çıkar, yazık oluyor
Bir kabalık sorma kucak kucağa
Vatana millete yazık oluyor

İpleri elinde tutanlar gizli

Bu yazdığın, Cince mi Türkçe midir
Nesir midir, düz müdür, hece midir
Lisanımız sizce eğlence midir
Yaptığınız düpedüz maskaralık
Kaleminiz, beyniniz mi kiralık?

“Yatırdan geçiniyor” inanma o herife
Atıyor be müslüman kanarsan kendi suçun
Menfaati gereği dinimize hürafe
Katıyor be müslüman sınarsan kendi suçun

Halbuki o mezarın taşı yosun bağlıyor