Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Memleket mahvolmuş ahlaken çökmüş
Eskiden böyleydi demem ki yokmuş
Onların insafı bunlardan çokmuş
Şimdi ki hırsızlar candan ediyor

Hırsızlık dağlarda al da kaç vardı

Para etmez ürününüz
Siz seçtiniz sürününüz
Bunlar kendi sorununuz
Görün artık uyanınız!
Yok mu beni duyanınız?

Yalancı duygular sahte edalar
Çok gayret ediyor vay sahtekar vay
Ocak batırıyor böyle hatalar
Hep hayret ediyor vay sahtekar vay

Öyle sapıklar var takılır cama

Yerimizde saydık geriye döndük
Bir yere gitmiyor, gitmiyoruz biz
Eski heyecanı tarihe gömdük
Artık feryat figan etmiyoruz biz

Ortaya atıldı düş olsun diye

Türk’üz Türk bizim adımız
Türk şanımız sıfatımız
Rehber oldu ecdadımız
Ezelden atiye doğru

Ortaasya ilk yurdumuz

Yanlız sensin arzum sensin niyazım
Vicdana gel bir kulak ver duy beni
Yalvarmaktan arşa çıktı niyazım
Bir söz söyle diler isen pay beni

Çok çektirdin çok ağlattın, öldürme

Uşağum 24. (yerel)


Alem sana düşman olsa aldırma
Gönlün geniş olsun nefret doldurma
İşini bil gereksizce saldırma!

Çok kerre, yok yere, bıcak bıcağa
Bir kavgadır, çıkar, yazık oluyor
Bir kabalık sorma kucak kucağa
Vatana millete yazık oluyor

İpleri elinde tutanlar gizli

Bu yazdığın, Cince mi Türkçe midir
Nesir midir, düz müdür, hece midir
Lisanımız sizce eğlence midir
Yaptığınız düpedüz maskaralık
Kaleminiz, beyniniz mi kiralık?

“Yatırdan geçiniyor” inanma o herife
Atıyor be müslüman kanarsan kendi suçun
Menfaati gereği dinimize hürafe
Katıyor be müslüman sınarsan kendi suçun

Halbuki o mezarın taşı yosun bağlıyor