Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Memleket baştan başa, istilâ olmaktadır
Yabancı ne var ise, yurduma dolmaktadır
Din, ahlak, namus kültür, her şey kaybolmaktadır
Uyan, uyan, kalk uyan, gaflet sona ermeli
Yetmedi mi yattığın, gaflete son vermeli

Ne mutlu......................Türk'üz hepimiz......... bizim........................yurdumuz cennet
Türk'üz hepimiz…….askeriz……………….vatan…………………bize emanet
Bizim.........................vatan.........................düzelecek,dostum.....az daha sabret
Yurdumuz cennet.....bize emanet...............az daha sabret.........düze çıkacak

Aman battık,.............iflas ettik.....................böyle.........................diyenler desin

İmam-ı azam

Sabit’in oğlu Numân İmam Ebu Hanife
Hicri seksen senesinde doğduğu şehir Küfe

Müslümanlar Irak ile İran’ı fethetmişti

Nice badireler aştı bu yurdum
Sezebildiğimi yazdım duyurdum
Bir ömür boyunca uyudum durdum
Bir rüya gördüm ki hayra yorulmaz

Tarih şahidimdir muzafferim ben

Dost dedin ya, küs olamaz
Küslük değil nazdır bunlar
Kalpte iki his olamaz
Sitem değil hazdır bunlar

Sözlerini dinletmişsin

Bir keçi satın almış evine gidiyordu
Temel görmesin diye çok dikkat ediyordu

Temel görmüştü ama Dursun selam vermedi
Dalgınlığa vurarak sanki onu görmedi

Volkan gibi yüreğimiz
Türk’üz türkü diyeceğiz
Alkan gibi bayrağımız
Türk’üz türkü diyeceğiz

Astımız yok üstümüz yok

Uşağum 37.

Ömür boyu kayıt olur amelin
Baktığında uyanırsın uşağum!
Yutar seni çünkü toprak temelin
Çektiğinde uyanırsın uşağum!

Yine şehit, canavarlar durmuyor
Merasimden, törenlerden usandık
Muktedirler son darbeyi vurmuyor
Boş beyanat verenlerden usandık

Kanı yerde kalmaz deyip yutturur

Ah anam sesini duyduğum anda
O kadar ağladım bil anacuğum
Hastayım demiştin hasret bir yanda