Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yıllardır ördüğüm ömür duvarı
Üst üste yığıldı yaş geldi geçti
Güzel yaşamadım yazı baharı
Güzünde uyandım kış geldi geçti

Kalmadı mecalim yaşarken kışı

Ne mutlu......................Türk'üz hepimiz......... bizim........................yurdumuz cennet
Türk'üz hepimiz…….askeriz……………….vatan…………………bize emanet
Bizim.........................vatan.........................düzelecek,dostum.....az daha sabret
Yurdumuz cennet.....bize emanet...............az daha sabret.........düze çıkacak

Aman battık,.............iflas ettik.....................böyle.........................diyenler desin

Memleket baştan başa, istilâ olmaktadır
Yabancı ne var ise, yurduma dolmaktadır
Din, ahlak, namus kültür, her şey kaybolmaktadır
Uyan, uyan, kalk uyan, gaflet sona ermeli
Yetmedi mi yattığın, gaflete son vermeli

Tarihe şan verecek
Gönüllü kan verecek
Gerkse can vercek
Kahraman erimiz var
Dünya da yerimiz var
Türk dünya ya bedel de

Diz boyu çamurda yol mu alınır
Doğru yola geç de boyun görünsün
Fuzuli uğraşma geri kalınır
Hele oradan çık kuyun görünsün

Sorup öğrenmeye etmedin akıl

Dağ delindi tünel oldu
Ferhat bunun neresinde?
Herkes geçti genel oldu
Ferhat bunun neresinde?

Kutlanıyor taşkın taşkın

Dost dedin ya, küs olamaz
Küslük değil nazdır bunlar
Kalpte iki his olamaz
Sitem değil hazdır bunlar

Sözlerini dinletmişsin

Bir keçi satın almış evine gidiyordu
Temel görmesin diye çok dikkat ediyordu

Temel görmüştü ama Dursun selam vermedi
Dalgınlığa vurarak sanki onu görmedi

Ah anam sesini duyduğum anda
O kadar ağladım bil anacuğum
Hastayım demiştin hasret bir yanda

Duman göğe çıkar, görene göre
Yanıyor insanlık, inen is bizim
Umman dağa çıkar, köre ne köre!
Bunuyor insanlık, donan his bizim

Dereler yukarı akmaz sanılsın