Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gurbet acısını gurbetçi bilir
Hasrete gark olur yanar gurbetçi
Firakı, hasreti çok feci bilir
Vatanı her lahza anar gurbetçi

Genç yaşında başka ele savrulur

Bir kabüstü, uyandım bin bir oldu
Kalsa idim zor da olsa çekerdim
Dün insandı bu gün bir vampir oldu
Salsa idim kör de olsa çekerdim

Kanım emip yalanırken dilini

Günümüzün fıkrası
Eskidi demokrasi
Dürülmüştür hırkası
Çoktur bunun kanıtı

Şaşırıp durursunuz

Ciddiyet yok, utanma yok, saygı yok
Yalanları yayar fasık insanlar
Uydururlar hikaye yok, öykü yok
Gözümüzü boyar fasık insanlar

Eğer fasık haber verse, Kur’an der

AKsatıyordu
ALçalıyordu
Kel düşüYordu
Dün dündür dedi

Ayrılmış yoldan

Öyle bir duygu ki sardı bedeni
Rahattan bir eser kalmadı anam!
Gözlerim yaşardı yokken nedeni
Bir daha uykuya dalmadı anam!

Oyana buyana dönüş başladı

Bir de demokrat’ım demesi var ya
Öyle demokrat’ın yüzüne tükür
Anlamıyor cahil kafası dar ya
Boyu bosu batsın özüne tükür

Kıblesi kemiktir atana koşar

Yattılar kalktılar AB dediler
Büyük bir hayale dalıverdik biz
Satacağız diye hibe dediler
Ancak birbirini yoluverdik biz

Gece çıktım ayazda iki dondum üç yandım
Dondukça bir hoş oldum dondum donduğum kadar
Çıkardım güzde yazda, çıkmamayı suç sandım
Sandıkça bir hoş oldum sandım sandığım kadar
Hiç bir şey mesut etmez seni andığım kadar

Silkinin ağalar hele bir bakın
Etrafı gözetin görün anlayın
Akıl kullanılsın kurtuluş yakın
Kafanızı biraz yorun anlayın

Acılar sürekli bitmez ne geçer