Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İçip de zil zurna sarhoş olunca
Kendinden geçiyor sanal sapıklar!
Kendi gibi bir kaç kelek bulunca
Bir kurban seçiyor sanal sapıklar!

Onun gibileri ona ulanır

İçimi ısıtıyor ela gözün yay kaşın
Ger yayını vur beni öl de ben de öleyim
Benzindir ateşime akan her damla yaşın
Göz yaşların yer beni sil de ben de sileyim

Kanatlarım kırıldı yoruldum düşüyorum

Avrupa dan medet uman, müslüman
Ey, çaresiz, hali yaman müslüman
Tehlike de din ve iman, müslüman
Hâlin nice,keyfin nice, sen söyle..

İyiyim sözünü alma diline

Tebük Gazvesinde bir mucize

Tebük Gazvesinde halk, açlığa maruz kaldı
Ashap bundan dolayı Resulullah’a geldi

Dediler ki keselim develerden yiyelim

Selam, sevgi hürmetle değerli başbakanım
Gurbetçi bir şairim, Hollandadır mekanım
Vatanıma hasretim, hayatından bıkanım
Düzeltin Türkiye yi bırakıp geleceğim
Korkarım hasretimden burada öleceğim

Bülbül mekan tutmaz kurumuş dalı
Yeşil yeşil şakar, dalı beğenir
Köylü kızı şehre iner edalı
Vitrinlere bakar tülü beğenir

Yürek fıkır fıkır aleme hayran

Kimi deve kimi sığır doymazlar
Uyuyorlar ağır ağır, aymazlar
İstediğin kadar bağır, duymazlar
Gözü değil aymazların kör olan

Zahmet etme içlerinde merdi yok

Meclisten dışarı derdim velakin
Sözün gittiği yer orası beyim
İnternete ara verdim velakin
Değil ki durmanın sırası beyim

Aralar çok bozuk kavgaya yakın

Bir zamanlar Hollanda lalezar ülkesiyken
Verdonk diye bir gazap esti sam yeli gibi
Hoşgörü, müsammaha, şaşmaz ilkesi iken
Kargalar türemişti, bir Hirşi Ali gibi
Meydanı boş bulunca saldırdı deli gibi

Üstümüzde kara bulut
Devir midir devran mıdır?
Can var iken bitmez umut
Devir midir devran mıdır?

Kızgın kızgın bakıştıran