Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yeşili çayırda maviyi gökte
Bir de gözlerinde, gördüm güzelim!
Kızılı şafakta, alı bayrakta
Bir de izlerinde, gördüm güzelim!

Beyaza bürünmüş dağların başı

Bir şey var ki herkes bunu bilmiyor
Övmek dövmekten de daha fenadır
Bazı insanlara iyi gelmiyor
Onları şımartan meth-i senadır

Hazreti Ömer’in bir gün yanında

Zahmette rahmet vardır olgunluk kazandırır
Her sancı bir müjdeci doğum sancısı gibi
Bir musıbet bin ikaz, gafletten uyandırır
Menziline yönelttir serhat hancısı gibi
Hikmeti gören için düğün öncüsü gibi

Nasıhat isteyen, beni dinlesin
Dinlesin, düşünsün,iyi anlasın
Anlasın, ya tutsun, yahut yanlasın
Yanlasın mümkün mü, gerçektir ölüm!

Ölüm mukadderdir, herkes ölecek

Avrupa konseyi humanist güçler
Medeniyet elden çıkıyor gelin
Koşun bize gelin başlasın göçler
Gericiler bizi yıkıyor gelin

Aman koşun gelin bizi kurtarın

Kalmadı yakın uzak
Dünya sanal’a döndü
Her bir tuş ayrı tuzak
Her şey anal’a döndü

Çıktı çıplak bir süret

Hasret omuzlarımda, ezdikçe ezer beni
Ya bitsin, ya biteyim, tahammülüm kalmadı
Unutmak mümkün değil, ayrılık üzer beni
Ya yetsin, ya yeteyim, tahammülüm kalmadı

Dilimin uçundadır hep onu anıyorum

Diyar diyar gezdim, alemde seyran
Annemden sıcacık, yer bulamadım
Onu candan sevdim, babama hayran
Babamdan samimi, er bulamadım

Derdimin ortağı, ilacı anam

Sevilen ve sayılan asırlık bir çınardı
Yüce Allah’a koştu Çaykara’mızın gülü
Çok şirin ve güleçti hep Allah’ı anardı
Hem sevimli, hem hoştu Çaykara’mızın gülü

Nashatleri boldu Allah için coşardı

Mutlu bir günüm olmadı
Gurbete düştüm düşeli
Dünya hevesim kalmadı
Gurbete düştüm düşeli

Ağladım göz yaşı döktüm