Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İçip de zil zurna sarhoş olunca
Kendinden geçiyor sanal sapıklar!
Kendi gibi bir kaç kelek bulunca
Bir kurban seçiyor sanal sapıklar!

Onun gibileri ona ulanır

İçimi ısıtıyor ela gözün yay kaşın
Ger yayını vur beni öl de ben de öleyim
Benzindir ateşime akan her damla yaşın
Göz yaşların yer beni sil de ben de sileyim

Kanatlarım kırıldı yoruldum düşüyorum

Avrupa dan medet uman, müslüman
Ey, çaresiz, hali yaman müslüman
Tehlike de din ve iman, müslüman
Hâlin nice,keyfin nice, sen söyle..

İyiyim sözünü alma diline

Tebük Gazvesinde bir mucize

Tebük Gazvesinde halk, açlığa maruz kaldı
Ashap bundan dolayı Resulullah’a geldi

Dediler ki keselim develerden yiyelim

Yüreğimde deprem olur
Of çektiçe, vah dedikçe
Gönül gözüm ibrem olur
Of çektikçe, vah dedikçe

Haykırmamdan yanar dağlar

Bunca dert bunca gam hüzün üstüne
Buluştuk sonunda Of diye diye
Süründük çok zaman yüzün üstüne
Gülüştük sonunda Of diye diye

Bir şimşek misali gelip de geçti

Ne diye yaşarım ne diye varım?
Nedir insanlığa yararım, kârım?
Bir şey beceremem, hem günahkarım

Yokladım kendimi kafamı yordum
Sorulara cevap bulamıyordum

Salıverip uçsun artık
Konar bir gün merak etme
Kanatların açsın artık
Döner bir gün merak etme

Uçamaz ki yol bulmadan

Hiç mi kalmadı sende sevdamızdan bir eser
Unuttun mu attın mı sildin mi yüreğinden
Kızgındın son zamanlar sevenler bile küser
Hasretimi tattın mı bildin mi yüreğinden

Hatırla sahilleri, o uçan martıları

Uyardık uyardık dinlemediler
Ezeli düşmanlar, azdı yuh olsun
Ne kadar söyledik tınlamadılar
Fransa bizleri üzdü yuh olsun....................Mikdat Bal

Hem erkek konuştu, hem de karısı