Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

AKsatıyordu
ALçalıyordu
Kel düşüYordu
Dün dündür dedi

Ayrılmış yoldan

Güzeller içinde özeldir yerin
Siyahi saçlarda gümüş tel gibi
Gönlümü okşayan meltemin serin
Aşkın sahilinde esen yel gibi

Sadece merhaban beni mest eder

Bilinmez bir yol tuttuk
Yoruldukça yorulduk
Nice yalanı yuttuk
Kuruldukça kurulduk

Zengin değilken şakir

İlaç paranı çalar, ölüme mahküm eder
Taş yürekli katiller, kahrolası mikroplar
Mahlükatın adisi canavardan da beter
Taş yürekli katiller, kahrolası mikroplar

Ceplerine indirir milletten gelen bahşi

Gurbet acısını gurbetçi bilir
Hasrete gark olur yanar gurbetçi
Firakı, hasreti çok feci bilir
Vatanı her lahza anar gurbetçi

Genç yaşında başka ele savrulur

Ciddiyet yok, utanma yok, saygı yok
Yalanları yayar fasık insanlar
Uydururlar hikaye yok, öykü yok
Gözümüzü boyar fasık insanlar

Eğer fasık haber verse, Kur’an der

Günümüzün fıkrası
Eskidi demokrasi
Dürülmüştür hırkası
Çoktur bunun kanıtı

Şaşırıp durursunuz

Gurbet kervanında hasret yükümü
Atıp gelemedim eziyor hasret!
Zincir halga halga, ağır takı’mı
Satıp gelemedim büzüyor hasret!

Müebbet sorunlar vermez vizemi

Duygularım dillendiler
Elim bana yaz söyledi
Ezberlendi bellendiler
Telim bana saz söyledi

Yazdıklarım okununca

Bir kabüstü, uyandım bin bir oldu
Kalsa idim zor da olsa çekerdim
Dün insandı bu gün bir vampir oldu
Salsa idim kör de olsa çekerdim

Kanım emip yalanırken dilini