Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hoca vaaz eder, cemaat dinler
Derken soru gelir, bir oturandan
‘Neden perişandır bütün Müminler? ’
Herkes üzülmüştü, soru sorandan

Bir müddet sessizlik havası esti

Unuttuysan eğer, verdiğin sözü
Arkama bakmadan döner giderim
Yanlış bende derim bağrımda sızı
Kimseyi yakmadan yanar giderim

Sevmezsen aşkıma etme hakaret

Yoluna canımı vermeye hazır
Yeter ki batmasın, can feda olsun
Kefensiz toprağa girmeye hazır
Başkası yatmasın can feda olsun

Sende neşet ettik sende kalalım

Askerlik hayatımdan bir sayfa anlatayım
Beyaz sayfa üstüne kalemi oynatayım

Elli dörd'e iki'ler bizi asker ettiler
Dağıtım sonrasında birer meslek verdiler

Bıraktığın yerde, bekledim durdum
Gelmedin vefasız, aşkolsun sana!
Derdini derdime ekledim durdum
Bilmedin vefasız, aşkolsun sana!

Yel estikçe tenim yosun bağladı

İçip de zil zurna sarhoş olunca
Kendinden geçiyor sanal sapıklar!
Kendi gibi bir kaç kelek bulunca
Bir kurban seçiyor sanal sapıklar!

Onun gibileri ona ulanır

İçimi ısıtıyor ela gözün yay kaşın
Ger yayını vur beni öl de ben de öleyim
Benzindir ateşime akan her damla yaşın
Göz yaşların yer beni sil de ben de sileyim

Kanatlarım kırıldı yoruldum düşüyorum

Tebük Gazvesinde bir mucize

Tebük Gazvesinde halk, açlığa maruz kaldı
Ashap bundan dolayı Resulullah’a geldi

Dediler ki keselim develerden yiyelim

Öyle bir duygu ki sardı bedeni
Rahattan bir eser kalmadı anam!
Gözlerim yaşardı yokken nedeni
Bir daha uykuya dalmadı anam!

Oyana buyana dönüş başladı

Bir de demokrat’ım demesi var ya
Öyle demokrat’ın yüzüne tükür
Anlamıyor cahil kafası dar ya
Boyu bosu batsın özüne tükür

Kıblesi kemiktir atana koşar