Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ah anam sesini duyduğum anda
O kadar ağladım bil anacuğum
Hastayım demiştin hasret bir yanda

Kâbus

Gecenin sessizliği
Yorgunluk, uyku baskını
Durgunluğu
Bana kimsesizliği

Öyle fazla düşünüp dalmayasın derine
İllaki bir beddua edceksen birine
Bir yerde rastlamadım ben bundan beterine
Trabzonspor tarfatarı olasın de, bu yeter
Ruhsal gerilim peşin her yıl daha da beter

Duman göğe çıkar, görene göre
Yanıyor insanlık, inen is bizim
Umman dağa çıkar, köre ne köre!
Bunuyor insanlık, donan his bizim

Dereler yukarı akmaz sanılsın

Dağ delindi tünel oldu
Ferhat bunun neresinde?
Herkes geçti genel oldu
Ferhat bunun neresinde?

Kutlanıyor taşkın taşkın

Seninle ilgili olmayan şeyler
Konuşursan seni perişan eyler
Bırak el âlemi ne söyler söyler
Böyle meclislerde eğleşip durma

Dedikodu ancak cahile hoştur

Diz boyu çamurda yol mu alınır
Doğru yola geç de boyun görünsün
Fuzuli uğraşma geri kalınır
Hele oradan çık kuyun görünsün

Sorup öğrenmeye etmedin akıl

FBI; ilan etmiş
Eleman almak için
Ancak üç kişi gelmiş
İyiyi bulmak için

Adayların hepsiyle

Bir garip yaşarsın garip ölürsün
Kahraman olursun öldükten sonra
Öldüğünde birden meşhur olursun
Bir roman olursun öldükten sonra

Yanından geçmezdi dost sandıkların

Dört yıl önce biri çıkmış sandıktan
Gaz vermişti, ondan beri ne oldu?
Bahsetmişti, buğday, çay ve fındıktan
Söz vermişti ondan beri ne oldu?

Fındıkları ambarlara doldurttu