Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Trabzonspor seyirçisi
Çok gürültü ederdi
Olur olmaz her anda
Bravo derdi yuh derdi

Her ağızdan ses çıkar

Esirgemem sözümü, bütün bildiklerimi
Dilimden geldiğince anlatmasam namerdim
Yazacağım korkudan, geçen sildiklerimi
Kulağını herkesin çınlatmasam namerdim

Derdini bu milletin duyurup Ankaraya

Beni dinleseydin, öğrenecektin
Bu kadar gürültü olmayacaktı
Belki de daha çok imrenecektin
Gönlün öfke ile dolmayacaktı

Zahmete girerek bana bir sorup

Ecdadımın kanısın,
Ulusumun canısın,
Namusu, vicdanısın.
Benim şanlı Bayrağım

Sen bizim künyemizsin,

Demokrasi var sananın
Ben aklına şaşıyorum
Siyasete inananın
Ben aklına şaşıyorum

Milyonlarca kişi bilmez

Tövbe Ya Rabbî!

Geldim gidiyorum yaşım altmış üç
Yılları tükettim tövbe Ya Rabbî!
Kalmadı bedende be derman ne güç
Nerede yok ettim tövbe Ya Rabbî!

Vefasıza uydum yaktı tenimi
Küllerini serpip saçtığı caba
Gönlümü dağladı yaktı canımı
Ellerini çırpıp açtığı caba

Dayanılmaz ateş soktu özüme

Vuruldu yürekten gördüğü anda
Varıp diyemedi yandı tutuştu
O ona yaklaşıp durduğu anda
Sorup diyemedi dondu tutuştu

Bilemedi aşkın sanatlarını

Kıyametin sonu mu, vahşet ayyuka çıktı
Yılanların başını ezemeyecek miyiz?
Yeter bu milletimiz artık canından bıktı
Çarşıda ya pazarda gezemeyecek miyiz?

lAyaklarım dolanır, seni gördüğüm zaman
Donarım için için, hallerim ağlar benim.
Aklım fikrim bulanır, kafa yorduğum zaman,
Anarım için için, dillerim ağlar benim.

Başımı yere eğip, bükülüp, kıvrılsam da