Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Çıkmıyor hayalimden sahilleri kumları
Trabzonuma ulaşıp tekrar göresim geldi
Balıkçılar dizilmiş işgal etmiş somları
Rıhtımın ta uçuna varıp eresim geldi

Karadenizde tektir, namı dilden diledir

Cannımızsın canımız seninle yaşıyoruz
Bordo mavi kanımız seninle coşuyoruz
Seninle yanıyoruz, seninle üşüyoruz

Yaşa Trabzonspor yaşa yazıldın dağa taşa
Ne aslana lokmasın, ne kartala ne kuşa

Terör denen şu illet dünyanın baş belası
Kökünü kazıyacak şanlı askerimiz var
Vatan için can vermek makamların âlâsı
Başa kına yakmışız koltukta serimiz var

Kazma kürek naçakla başlarını biçeriz

Kıskanır her şeyi kendi bilmiyor
Tanıyoruz artık biz bu itleri
Ne söylersen söyle yola gelmiyor
Tanıyoruz artık biz bu itleri

Belirsiz bir şahıs mayası bozuk

Aklı olan bir insan öz nefsini sorgular
Ölümünden sonraki hayat için fehmeder,
Yararlı işler görür meşgul etmez kurgular
Aciz insan gayretsiz kurtuluşu vehmeder

Hak indinde işlerin en sevimlisi olan

Yaşı başını almış, çalıştırmaz kafayı
Boru gibi insandır aklı belinde olur
Kurban eder dostunu, reva görür cefayı
Görünce tanırsınız zehri dilinde olur

Yaptığı her eylemle dostu üzmektir işi

Daldım bir ummana yüzeyim dedim
Başka bir alemde gezeyim dedim
İnciden mercandan dizeyim dedim

Bu dünyada başka dünyalar gördüm
Rüyalar içinde, hülyalar gördüm

Beni okuyan biri var, bir verir
Veriyor ya aldım kabul eyledim
Alışıyor bir gün gelir gür verir
Görüyor ya aldım kabul eyledim

Hoş oluyor ona gider her hava

Hisler ölü sormayınız hangisi
Öldürdünüz Allah sizi kahretsin!
Şu ağlayan anaların yangısı
Çıldırdınız Allah sizi kahretsin!

Maşası hem, itisiniz ellerin

Çiçekler beyaz kızıl
Ah canım memleketim
Arılar vızıl vızıl
Ah canım memleketim

Çayırlar yeşil yeşil