Kararlıysan hiç sözüm yok; gideceksen kapı açık
Üzmem seni "kal" diyerek; gelme yanıma bir daha...
Acıtsa da attığın ok, hiç acıma gönlümü yık
"Bu aşk bitti, bil" diyerek; gelme yanıma bir daha...
Aşk dilendim yıllar yılı gönül kapında bekleyip
Sohbete meze olmuş aynalara zül hâlin
Eklemler havlu atmış tutmuyor artık ayar...
Toprağın sinesine yakındır irtihalin
Gün akşam, güneş batmış; yol karanlık ihtiyar!
Geçilmezken daha dün kıskandıran cakandan
Dayanılmaz oldu hicrân yarası
Kâbus düştü her geceme, düşüme.
Yolum hergün umut-yeis arası
Seni yazdım gözden akan yaşıma.
Gönül kuşum vurgun yedi, uçmuyor
Madem ki bitti bu sevda
Arzuna uyar giderim...
Zor olsa ne ki elvedâ
Ahdime kıyar giderim.
Taşınca sabrımın kabı
Öfke kazanına malzeme gerek
Artmalı arz talep; budur tüm olay.
Fitne tohumunu özen ile ek
Üç hamal beş merkep...gerisi kolay.
Acele etmeli çok geç olmadan
Kalemler "emir kulu"; ne söylesen yazıyor
Elbet biz de biliriz; hicivi, taş atmayı.
Lâkin, atılan taşlar gönülleri üzüyor
Oysa, gâye edindik, dostluğu yaşatmayı.
Kalemlerden süzülen her dize, her kelime
Onlarca "keşke"yle koca bir "eyvâh"
Sitemim insafsız zâlime, benim.
Onmaz yaralarla dolu sol cenah
Bakın şu perişan hâlime benim.
Ömür ikrâm olmuş, neşeler bensiz
Aldırmayın melül, mahzûn halime
Kan ağlar deşmeden yüreğim benim.
Kader hüzün yazmış gönül telime
Su taşır çeşmeden eleğim benim.
Ne derdim çekilir, ne sitem, nazım
Sıla hasretiyle gezerken üzgün
Bir pîr-i fâniye rast geldim bugün.
*
Gülen gözlerinde gölgeler gördüm
Sanki "tadım-tuzum yok" der gibiydi...
Sabrını sınayan öfkeler gördüm
İnsanlar düşünün ki "öfke" ortak paydası
Sevgi telkin ederdi Mevlânâ çıkıp gelse!
Bir günde bin rekâtın kılana yok faydası
Ağızdan çıkan her söz gönül yıkan bir selse.
Dilini kılıç gibi sallar ise eşkıyâ




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!