Türlü nimet vermişken Rabbin her çağrısına
İsyan edip haddini aşan arsızlar gördüm...
Hak ettiği cezanın çekilmez ağrısına
Yâ Râb "neden ben" deyip şaşan arsızlar gördüm
Vazifesini müdrik kilitlenip hedefe
Hava güzel, güneşliydi; çıktım evden neşe ile
Kuytu yerde biri vardı elinde bir şişe ile.
Kendi deyip gülüyordu; üstü yırtık ve sarhoştu
Gailesiz biraz halsiz şivesi de hayli hoştu.
Site yönetimi, sitemim size!
Bunca yıl yazarım; ne kahve ne çay!
Sayemde çıktınız sarp yoldan düze
Reklam gelirinden pay isterim pay!
Bu yola baskoyduk, hazırda kefen
Sabret gönlüm, zârı bırak; hüznü gözden silmek gerek
Gayret bekler kulundan Hakk; direnmeyi bilmek gerek
Edeb ile vursun örsün, öfkeni yen dinsin hırsın
Gönül yapmak senin dersin; yolda karar kılmak gerek.
Gür bir sadâyla ancak sarsılır zalim blok
Us’a bunca uyku çok! Uyan, duysun arkadaş!
Sabrın da bir sonu var; artık çıktı yaydan ok
Kimseden korkumuz yok; duyan duysun arkadaş!
Düşmanım ta ezelden mazlumları ezene
Hüznü göze aldın sözümü ti’ye
Nefsini ezmeyi beceremedin
Susarak konuştum anlarsın diye
Sebebi sezmeyi beceremedin
Israrla peşine düşünce zorun
Akleden, gözünde yaş, secdedeyken seherde
Libâs-ı edebini atanlar az anıyor.
Basireti bağlanan karar kılsa da şerde
Her gün sevaba sevap katanlar kazanıyor.
Aksini söylese de inanmayan, aybeden
"Oku" ile başlamış, Hirâdan Kutlu Hitap
Kalem tekrardan bîtap; yazmak meziyet değil.
"Şerîk"i yasaklamış Kur-an’ım, Nurlu Kitap
Putlardan edinip Râb, azmak meziyet değil!
İndik ana rahminden; bu dünya "er meydanı"
"Girmeden tefrika bir millete düşman giremez!
Toplu vurdukça yürekler, onu top sindiremez!"
Mehmet Akif Ersoy
Susadıkça idrâkim cehâletin çölünde
Tefekkür deryasından su taşır gönül kabım
Anlar iz’an "Mutlak kim?", "Kudret kimin elinde?"
Dil susar hayâsından Kur’ansa muhatabım.
Kirpikler el çektikçe serimde pencereden




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!