Onlarca "keşke"yle koca bir "eyvâh"
Sitemim insafsız zâlime, benim.
Onmaz yaralarla dolu sol cenah
Bakın şu perişan hâlime benim.
Ömür ikrâm olmuş, neşeler bensiz
Meram hasıl olmuştur; niyetler hayli bozuk :)
Maksat susturmak bizi, övgüye boğa boğa.
Hadi ben neyse ne de, kalemime çok yazık
Pâyenin yarısını geri al Şairağa.
Elbette sınırı var, hedefin, hayalin de
Aldırmayın melül, mahzûn halime
Kan ağlar deşmeden yüreğim benim.
Kader hüzün yazmış gönül telime
Su taşır çeşmeden eleğim benim.
Ne derdim çekilir, ne sitem, nazım
Aldatmasın kimseyi yüzümdeki tebessüm
Dert çekmekte kıdemli bir çilekeş gibiyim.
Yasak etti neşeyi; bahtım ile hep küsüm
Kahır külleri demli harlı ateş gibiyim.
Gönlümün mürekkebi hep hüzünün renginde
Sıla hasretiyle gezerken üzgün
Bir pîr-i fâniye rast geldim bugün.
*
Gülen gözlerinde gölgeler gördüm
Sanki "tadım-tuzum yok" der gibiydi...
Sabrını sınayan öfkeler gördüm
İnsanlar düşünün ki "öfke" ortak paydası
Sevgi telkin ederdi Mevlânâ çıkıp gelse!
Bir günde bin rekâtın kılana yok faydası
Ağızdan çıkan her söz gönül yıkan bir selse.
Dilini kılıç gibi sallar ise eşkıyâ
Hırçın rüzgâr esir olmuş hazana
Üfledikçe yaprak döker sol yanım
Halim benzer boynu bükük ozana
Yâr dedikçe hep ah çeker sol yanım.
Kimse bilmez, yen içinde kol kırık
Gönlüm yine gamlı bugün
Üstüme varmayın benim...
Yol göründü...Yine sürgün
Halimi sormayın benim.
Felek zalim, nazlı nigâr
Niyettir asıl olan; akleden hedef koyar,
Bakmaz yolun düzüne; yakını, uzağına.
Kim ki Hakk'ka kulluktan sıdkı sıyırır, soyar
Fazla sürmez düşmesi şeytanın tuzağına...
Ârif olan anlıyor; hilkat ne, hakikat ne?
Herşey âşikâr iken zûl sayılır divite;
Ufkumu perdeleyen zifiri, pusu yorum
Farkederse hüznümü haz verir diye ite
Sakladım gözyaşımı; çaresiz...susuyorum.
Sussam da, ârif olan, anlıyor bakışımdan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!