Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

🍁Kimse bana yaram ağır demesin
Onmaz derdin acısını tattım ben
Dilim sussun kalem ifşa eylesin
Talihin en karasına çattım ben

Kara bahtım kör talihin hamisi
Her hayalim yarım kaldı be anam
Rotası yaz son umudun gemisi
Yine bensiz demir aldı be anam

Neşe ile açtığında aramı

Algının pençesinde perişan olunca us
Zannediyorsunuz ki, can bir tek size mahsus
Ne zaman az dağılsa şefkati boğan o pus
Kandırdınız milleti nankördür diye diye
Zerre vicdanı olan dokunmasın kediye

Yarılsın istiyorum ayak bastığım her yer
Hep ölümü anmakmış Gazze'de çocuk olmak
Saatimi neşeye boşa kurmuşum meğer
Dikeni gül sanmakmış Gazze'de çocuk olmak

Yaram derin, tabip nâçar
Dost sandığım eldi, geçti...
Kasvet okun atmış, kaçar
Yüreğimi deldi geçti.

Bu nasıl iş, nasıl mizan?

Dayanılmaz oldu hasretin yükü
Dağlandı yüreğim her gün ateşte
Ağıda dönüştü bu hazin öykü
İster tan doğarken, istersen beşte
Gel artık birtanem, gel artık işte...

Vursanda mührünü gönül yarama
Onurdur uğruna döktüğüm bu ter
Kalbimde sayısız kırık var ama
Geçmişi yakmaya gel demen yeter

Ne gerek vîrane can kafesine

Devir kötü, devran bozuk diyorlar
Devire de düzene de EYVALLAH.
Gözüm yaşlı, bana "yazık" diyorlar
Ezene de üzene de EYVALLAH.

HAKK´tan gelen bil ki yerli yerince

Gitme, dur Ey Yolcu! Selam ver bâri!
Kaldır başını da halime bir bak!
Sor, "neden çok üzgün Yorgun Süvari!
Düne dek ışırken gözlerde feri
Neden kara yazmış Kader Defteri
Neden hüzün kokar bu Gamlı Konak?"

Ey Eşref-i mahluk insan!
Gülsün, farkında değilsin
"Düşün!" diyor her bir âzan
Dölsün, farkında değilsin.

Ne sultansın ne hancısın