Hüznü göze aldın sözümü ti’ye
Nefsini ezmeyi beceremedin
Susarak konuştum anlarsın diye
Sebebi sezmeyi beceremedin
Israrla peşine düşünce zorun
Ustası olmuştun hata, kusurun
Gönül tuvalime hadsiz huzurun
Resmini çizmeyi beceremedin
Ulvi duygulara karıştırıp kin
Kördüğüm etmeyi iş sandın, lakin
Bir ayna önünde oturup sakin
Sabırla çözmeyi beceremedin
Ey gönül hırsızı sevgi oburu
Ne ’etme’ anladın ne ’yeter, dur’u
Aklına hükmeden o mendeburu
Kırmayı, üzmeyi beceremedin
İster ’perişanım, öldüm-bittim’ de
İstersen inatta çok direttim de...
Kalbimi gönlüne saray ettim de
Endamla gezmeyi beceremedin
Kayıt Tarihi : 22.01.2015 10:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!