Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Dünyaya teşrif için Hakk'tan gelince izin
Açıldı perdeleri sırlı âlemin, gizin...

Etrafım insan dolu henüz "acemi er"dim
Gözyaşları içinde ilk tekmilimi verdim.

Sureti hoş süslü handan geçerken
Hayır ve şer iki ize rastladım...
Has kelâmı hezeyandan seçerken
Giz içinde nice gize rastladım.

Azim, ihlas yoksa kulun işinde

Gönül bağlarına diken ekilmez
Muhabbet sazına söz ara gönül
Sitemle dünyanın kahrı çekilmez
Bir arı misâli öz ara gönül.

Ok hedeften şaşar yayı germeden

Bir başka sert esti bu sene hazan
Meşeyi, çınarı sökerek gitti.
Bazen fırtınaydı, boraydı bazen
Sîneye efkârı dökerek gitti.

Emir bu! Bakmadı yaşlıya, gence

Kardeş kavgasının galibi yoktur
Kırılmış kalplerdir yegâne kârı!
Öfkeli her bakış zehirli oktur
Maharet bozmamak dilde âyarı.

Duanın âlâsı Hakk’tan hidâyet

Heybemde günâhım, dilimde âhım
Yine kapındayım; perişan, harâb.
Sensin tek penahım Yüce Allah’ım
Affet bu kulunu ne olur Yâ Râb!

Settarsın, setreyle tüm suçlarımı

Bahar baş kaldırmış kış uykusuna
Kurtarmış canını kar ile dondan.
Son vermiş toprağın homurtusuna
Arının parende atışı ondan.

En erken uyanan yine karınca

İnsan bilmez "tamam", "yeter"; fânî, hadsiz murâdında
Oysa ömür başlar...biter; bir kelebek kanadında!

Gâfil gaypten hitap bekler, "Resûl-Nebî-Kitap" bekler
Âlim âciz; bîtâp bekler; insan kayıp hilkatında...

"Affet" desen artık neye yarar ki?
Pişmanlığa anlam bulmak zor şimdi
Yaşananlar kalbe öyle zarar ki
Sol yanımda yaralarım kor şimdi.

Hiç ayrılmaz bir bütündük biz güyâ

Weit weg von der Familie sehnt man sich nach Zuhaus'
Darum sind wir nachdenklich, tränennah, empfindlich...
Lauf der Angst nicht davon; fordere sie heraus
Allen Sorgen zum Trotz, sei hoffnungsvoll so wie ich.