Bazen uyuz bir köpek, havlar durur habire
Taş atıp "hoşt" demeye, engeldir edep size.
Batmıştır kin dağında gırtlağa dek kibire
Aldırmaz geçersiniz, kudurmuş edepsize.
Her kim ki, kalemini, sunmuştur kin ve kire
Yokluğunun yükünü yüreğime yükleyip
Bir daha apansızın, çekip gitme...olmaz mı...
Mahzûn bakışlarımı ardından sürükleyip
Gönlüme kâbus gibi, çöküp gitme...olmaz mı...
En nadide gülleri benken seren yoluna
Ne mutlu sevgi ile, hoşgörüyle barışık
Çehresinde tebessüm, insana hoş bakana!
Bir yaram var derinde; sebebi çok karışık
Devletim çare bulsun; sitemim Başbakana!
Dert bir benim olsaydı, ar ederdim demeye
Virâne bir gönül kaldı geriye
Özür dilesen ne...dilemesen ne...
Esir ettin beni son zemheriye
Özür dilesen ne...dilemesen ne...
Kasırga misali ruhumda estin
Tarife kalkma beni, bir şablona sokarak
Aklımdan geçenleri, okuma huyun batsın!
Kulak ver, iyi dinle! Gözlerime bakarak
Mefkûrem ne, ülküm ne? Sana dilim anlatsın;
Adem'i Atam bildim, toprağı da mayamız
Sorma sana sevgimi, sayki sevmedim seni
Kader böyle diyelim; bu aşk burada bitsin.
Deme ki hatırla bir, söz vermiştin ya hani
Anılar gözlerinde yaş olsun aksın gitsin.
Külü kaldı geriye bitmez denen bir aşktan
Dünyanın çivisi çıkmış yerinden
Dereler tersine aksa şaşırmam.
Kalp dilden muzdarip, alın, terinden
Göz helâle şaşı baksa şaşırmam.
Kaderin ördüğü ağ nakış nakış
Sinem yangın yeri, dumanlı başım
Gözlerim yaşını salsa şaşırmam.
Daha can tendeyken hazır naaşım
Azrail kapımı çalsa şaşırmam.
Umut mayaladım gönlümde göle
Bir ana rahminde yolculuk başlar
Herkeste bir sevinç; "gel" seni bekler
Dem tutar heyecan, tatlı telaşlar
Bağ-bahçe şenlenir, gül seni bekler.
Harâreti artar hadsiz sevincin
Bir yolcu gelir geçer, bir gönül bahçesinden
Yaşanan güzel günler, anılarda an olur.
"Elvedâ" düşer son kez, sayfaya lehçesinden
Kimi okur, anlamaz; kapristir sanan olur.
Oysa kırgındır gönül, biraz yorgundur kalem,


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!