Aldırma şeytanın muhabbetine
Kalbine yol bulur, zerkeder kini.
Fısıldar günahı her niyetine
Son nefes anında terkeder seni.
Kul, satar cenneti yok pahasına
Gâye sözü bal edip, bülbül gibi şakımak
Dizelerden tad alan, gönül cebine atsın.
Meziyet deseler de kalpte "niyet okumak"
İstemem böyle pâye; yerin dibine batsın.
Kimi, iblise satar, vicdanını, aklını
Geçici zevkleri sormayın bana
Felekten gün çalmaz halımız bizim.
Gözümüz çevrili ukbâdan yana
Resûl'e götürür yolumuz bizim.
Allah dostlarının düştüm izine
Fikir karanlığında, her bir öğüt bir yıldız
Her öğütte bir mânâ, her mânâ da bir hisse.
Şayet gaflet derinse, fayda etmez çuvaldız
Hele emir veren güç; şeytan ile nefisse.
İman dolu değilse iradenin silahı
Akıllı tüccar için, "güzel sözdür" dile kâr
Kem kelâma kul kişi gün gelir iflâs eder.
Akleden sormaz "niçin?", murâd etmişse Hünkâr
Taltif için dervişi bir sebep ihdâs eder.
Hak yolun yolcusunun gözleri ufku tarar
Bahar sona erince, keder sızar yürekten
Çekilmez çile olur hayat denen bu koşu.
Yaş alıp yaşlandıkça gözler yılar tümsekten
Gönüller ye'se düşer görünce sarp yokuşu.
Hüzün dem kaynatınca ah çekmek kusur değil
Yanıyor yüreğimiz her şehit haberinde
Alçağın tek amacı, bizi batağa çekmek...
Sabırla imtihan var her Türkün kaderinde
Bize düşen, yangına gözdeki yaşı dökmek...
Dağlardadır inleri, Kandil’de üslenirler
Nefis, şeytan verse bile el ele
"Adam gibi adam" olmak güç değil
"Benden geçti" deme hemen, gel hele!
Can denen kuş kafesteyken geç değil
Düşse dahi bazen beşer günaha
Dün gece bir rüya gördüm; isterdim ki herkes görsün
Rahmâni mi, şeytanî mi; okuyanlar karar versin.
Otuz çile dolu yıla, otuz kıta şiir yazdım
Beğenen gül desin, dersin, beğenmeyen yafta vursun
Bozukmuş, bilemedim, bahtımın pusulası
Hoyrat esen rüzgârlar tayin etti yönümü.
Tam, "okunacak" derken, son kederin salası
Vardığım her limanda, çile kesti önümü.
Hüzünü ip eyledim gönlümün nakışına
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!