İnsanlar düşünün ki "öfke" ortak paydası
Sevgi telkin ederdi Mevlânâ çıkıp gelse!
Bir günde bin rekâtın kılana yok faydası
Ağızdan çıkan her söz gönül yıkan bir selse.
Dilini kılıç gibi sallar ise eşkıyâ
Sabret gönlüm, zârı bırak; hüznü gözden silmek gerek
Gayret bekler kulundan Hakk; direnmeyi bilmek gerek
Edeb ile vursun örsün, öfkeni yen dinsin hırsın
Gönül yapmak senin dersin; yolda karar kılmak gerek.
Hırçın rüzgâr esir olmuş hazana
Üfledikçe yaprak döker sol yanım
Halim benzer boynu bükük ozana
Yâr dedikçe hep ah çeker sol yanım.
Kimse bilmez, yen içinde kol kırık
Sinirler hayli gergin; hava soğuk...buz gibi
Tefrika mikserinde karıldık desem boşa...
Kalplerde kin belirgin; bölündük karpuz gibi
Gözler şer minderinde; "yarıldık" desem boşa.
"Din" ürettik öfkeden, kini ona cüz ettik
Yaranmak zor imiş kadirbilmeze
Ne etsem kabahat, ne söylesem suç.
Sunduğum sevgiyi yaptılar meze
Herkese kırgınım; üç kişi hariç.
Kimi yüreğime ekti elemi
Mûcize arayan aslına baksın
Öze ün seçilmez genler içinden
Âkıbet âşikâr, yine topraksın
Gafletle geçilmez günler içinden.
Kur'an kutlu kelam, kutsal emânet
Ne zaman doğru desem, bendim bendi ok'lanan
Belli ki hakikati dinlemekten bıkan var...
Sizi kastetmiyorum! Sen...evet sen saklanan!
Gönlüme fîrârisin; sayısız sabıkan var.
YiNE DE YAZACAĞIM!
Zilleti hak etmişse aranmaz başka sebep;
Bir Arslanın peşine çelimsiz enik düşer...
Dil âh'ı tüketmişse, özen gösterse de hep
Yunusca yazan kalem, "Yavuz'a" yenik düşer...
Bozuksa bir beşerin karakteri, ahlâkı
Sükût-u hayâlime sebep ne diye sorma!
Zehir ol...yine süzül...yüreğime ak, yeter...
Acıma hiç halime; artık dilimi yorma!
Madem sitem söze zül, gözlerime bak, yeter...
Mutluluk veriyorsa feryâd-figân edişim
Günah dolu, sırtında hâr küfen var
Hangi yüzle izzet ikram beklersin?
Mahşer günü fırtına var, tûfan var
Talebine bir de bayram eklersin.
Hayâline yolu ırak kabirin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!