Dünyanın çivisi çıkmış yerinden
Dereler tersine aksa şaşırmam.
Kalp dilden muzdarip, alın, terinden
Göz helâle şaşı baksa şaşırmam.
Kaderin ördüğü ağ nakış nakış
Sinem yangın yeri, dumanlı başım
Gözlerim yaşını salsa şaşırmam.
Daha can tendeyken hazır naaşım
Azrail kapımı çalsa şaşırmam.
Umut mayaladım gönlümde göle
Sorma sana sevgimi, sayki sevmedim seni
Kader böyle diyelim; bu aşk burada bitsin.
Deme ki hatırla bir, söz vermiştin ya hani
Anılar gözlerinde yaş olsun aksın gitsin.
Külü kaldı geriye bitmez denen bir aşktan
Bir yolcu gelir geçer, bir gönül bahçesinden
Yaşanan güzel günler, anılarda an olur.
"Elvedâ" düşer son kez, sayfaya lehçesinden
Kimi okur, anlamaz; kapristir sanan olur.
Oysa kırgındır gönül, biraz yorgundur kalem,
Akıllı tüccar için, "güzel sözdür" dile kâr
Kem kelâma kul kişi gün gelir iflâs eder.
Akleden sormaz "niçin?", murâd etmişse Hünkâr
Taltif için dervişi bir sebep ihdâs eder.
Hak yolun yolcusunun gözleri ufku tarar
Bahar sona erince, keder sızar yürekten
Çekilmez çile olur hayat denen bu koşu.
Yaş alıp yaşlandıkça gözler yılar tümsekten
Gönüller ye'se düşer görünce sarp yokuşu.
Hüzün dem kaynatınca ah çekmek kusur değil
Yanıyor yüreğimiz her şehit haberinde
Alçağın tek amacı, bizi batağa çekmek...
Sabırla imtihan var her Türkün kaderinde
Bize düşen, yangına gözdeki yaşı dökmek...
Dağlardadır inleri, Kandil’de üslenirler
Nefis, şeytan verse bile el ele
"Adam gibi adam" olmak güç değil
"Benden geçti" deme hemen, gel hele!
Can denen kuş kafesteyken geç değil
Düşse dahi bazen beşer günaha
Dün gece bir rüya gördüm; isterdim ki herkes görsün
Rahmâni mi, şeytanî mi; okuyanlar karar versin.
Otuz çile dolu yıla, otuz kıta şiir yazdım
Beğenen gül desin, dersin, beğenmeyen yafta vursun
Sökün çiçekleri ekilsin diken
Gül dermek bu çağda eziyet olmuş.
Sevgi, barış, huzur, neşe var iken
Kavga, küfür etmek meziyet olmuş.
Eskiden bir ise, şimdi bin arsız
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!