Ey kalpten geçenleri okuyan mahir miskin!
Kurtul kaypak zeminden; edebe gel, edebe!
Güzel haslet genleri ne gıybettir, ne de kin
Haberin yok mu sin'den? Edebe gel, edebe!
Meziyetken hoş sözle bülbül gibi şakımak
Ölümsüz denen aşklar kaf dağı ardındadır
Dikenli yollarından, yokuşundan tanırım...
Serde sevdâsı olan Leylâ'nın derdindedir
"Yâr" dedikçe içini çekişinden tanırım...
Az mendil eskitmedim; gizemli hecesini
"İmtihan yeridir" dedik bu hana
Gözümden süzülen sel olsa ne ki
Yeter ki Yaradan yâr olsun bana
"Dostunum" diyenler el olsa ne ki
Nefsim palazlandı; kestim aşını
Nasıl ki "aş tuzsuz olmaz, yanan soba issiz olmaz"
Kara sevda hissiz olmaz; kalbi olan beri gelsin.
Gâye şiir ise şayet, kâfi değil niyet, gayret.
Hakka yalvar, hem niyâz et; "ilham" denen peri gelsin.
Öyle tipler gördüm ki, ayarsız beş duyusu
Kinden habis ur dolu, kalplerin her paftası.
Dil ergenek yılanı, ağız gayya kuyusu
Şeytana esirdiler; ellerinde yaftası.
Bal kokusu alınca, uçup geldi uzaktan
Bugün yine sen varsın kalemimin ucunda
Mâzideki günleri yâdetme vakti bugün
Su gibi akmış zaman takvimin avucunda
Tazelesin dizeler aşk ile akti bugün.
Endamın olsa bile seni bana bağlayan
Fitne tarlasında hasat mevsimi
Zalimin çehresi gülüyor bu dem.
Gözlerde öfkenin çekilmiş pimi
Gönüller hüzünle doluyor bu dem.
Eşref-i mahlukat! Hani, nerede?
Yalnızlık Allah'a mahsus, gariplik boyun büker
Her can için bir fedâkâr, vefâkâr yâr gerekir.
Nefs elinde esirse us iz'ana kasvet çöker
Kem kelam etmeden fîrâr, dile ayar gerekir.
Seyreyle şu kâinâtı, gör ne müthiş, mükemmel
Meskendir kalbi aşka; tebessüm eder yüzü
Hiç kimseyi kendinden, itmez gönül adamı.
Heybesinde gül vardır, dilinde tatlı sözü
Selam vermeden geçip, gitmez gönül adamı.
Karışmaz sonu gelmez, anlamsız kavgalara
Hiç unutmam...Hatırlarım, dün gibi
Aylardan Mart, hava soğuk, ayazdı.
Günler geçmiş, kesmemişti kar, tipi
Her taraf buz, hakim tek renk beyazdı.
Kör talihim geziyordu peşimde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!