Sahnede kusursuz bir vitrin,
Arkada kırılan kemik sesleri.
Mükemmel olmalısın, pürüzsüz ve dik;
Her rolde tam puan, her odada tebessüm.
Yaşamak dedikleri bu performans,
Boğuyor içimdeki o eksik çocuğu.
Parçalandın mı?
Kimse görmemeli.
Hemen süpürmeli dökülen benlikleri,
Halı altına inmeli kırıklar.
Çünkü dünya,
Yaralı bir babayı, yorgun bir eşi,
Kabul etmiyor envanterine.
Yüksek performanslı bir feda bu.
Işıklar altında parıldarken masken,
Kendi enkazını saklama telaşından
Yaşayamıyorsun.
Sadece, elinde süpürgeyle bekleyen
Kusursuz bir hayalet oluyorsun.
Kayıt Tarihi : 6.10.2026 23:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!