Algoritma Kışlası Şiiri - Nihan İnci

Aynı ekrana bakar binlerce soluk göz,
Kelimeler tekleşti oluştu küresel söz
Ne bir renk farklı artık, ne bir çizgilik isyan,
Tek bir kalıba döküldü adeta koca cihan.

Kuruldu siyah ekran oldu birer tapınak
"beğen"i gıdasıyla doluyor benlik artık bir çanak
Ruhları teslim ettik mavi ekranlara.
Herkes aynı gülerken fotoğraflarda
Ayrı nefretle doldu paylaşılan her anda
Benlik artık veri seti dijital zindanlarda

Çiplerle hizalı zihinsel montaj bandı
İnsanoğlu uydudan zinciri şekerden rüya sandı
Mars’a hayal kurarken dünyayı tekleştirir,
Farklı düşüneniyse sistem dilsizleştirir.

Fabrika bacaları artık veri merkezi
Algoritmalar çizer kader denen deseni
İnsanlık dijital kopyasına can verir
Fiziki dünyaya bilmem ne zaman kıyamet gelir.