Azap-ı Kehf Şiiri - Nihan İnci

Kabir komşun bile kader, diyelim nasip,
Karışacaksın hayata, yazdı bunu levhi mahfuzda katip.

Suya düştün, boğulmadan
Doğdun bataklığa dünya çetin,
Attığın taş gömüldü,
Hayal de düştü suya,
Bir dalgaydı umulan dünyadan oysa

Sadece atandan geldin sanma dehrine,
Hangi denizin suyu karıştı çoktan nehrine?
Akan, senden ötekinin zehrine
Boyan dur dünyanın türlü rengine.

Uyurken gördüğün gözle değilken,
Hapishane beş duyu, mekan kefilken
Duyduğun sınırlı, kalbin sağırken;
Dışarıdan içeriden, bak dur kendi hasmına.

Aidiyet, köleliğin yeni tanımı
Yıkılmakla bitmiyor günah salımı
Niyet yıkama, tövbe sabunu, put parlatma, cila salonu...
Oynadığın hayat, 'amel peşin' oyunu
Bilmediğin derinde vereceksin boyunu
O gün anlarsın kabir bodynin soyunu
Kozmik şaka diyelim bulalım kabullenemenin de yolunu