Kemal Müftüoğlu Şiirleri - Şair Kemal Mü ...

Çanakkale içinde yaktılar beni
Kül edip toprağa kattılar beni.
İngiliz askeri bile yapmadı
Bir avuç ranta sattılar beni.

Oysa ben gelecek hayat su idim

Ben ve sen
Ne kadar çabalasak da
Bir türlü anlaşamadık.
Onlarca dosta
Biricik çocuklarımıza rağmen
Olmadı, nedense yapamadık.

Nasıl can bulduğum sırsa evrende
Can verirken de bunu bilmeyeceğim
Meçhul bir anda meçhul bir yerde
Ölürsem yanına gömüleceğim.

Babacığımla her an yanyana

Hasretin kalbimde kanayan yara
Uzun yıllar oldu sen yine yoksun.
Her gün soruyorum tanıyanlara
Hala bana hayat veren soluksun.

Biliyorum artık dönmeyeceksin

Bu yaşadığımız tam da
Rezaletin en son perdesi.
İnanın abartmıyorum, adeta
Dillere destan Çin işkencesi.
Konu, elli yıl önce aldığım
Çakar almaz av tüfeğimin

Ayrılık ne de çok ölüme benzer.
zaman önce belleğinden siler bildiklerini
sonra pembe hayaller görünmez olur.
ve yüreğin bir bir unutur sevdiklerini.
her şeyi siler süpürür zaman
ebediyen unutmam dediklerini.

Hem yetimim hem öksüz
Adım çıkmış deliye
Her tepede bir köksüz
Akıl satar veliye.

Alimler dilsiz olmuş

Neden doğdu bilinmez
Yaşadığı üç beş ay.
Elinde olsa gelmez
Ömür onda minik pay.

Neden öldü bilinmez

Bu nasıl bir tutkudur mala mülke servete
ne huzur veriliyor ne de güven millete
fil gibi besleniyor yine doymuyorsunuz
her gün feryat edeni neden duymuyorsunuz?

mazlum garip gureba açlıktan sürünürken

Serin yağmurlarıyla
Gözlerim gibi yaşlı
Yürüyorum İzmir'in
Islak sokaklarında.

Bilmiyorum ne zaman