Kemal Müftüoğlu Şiirleri - Şair Kemal Mü ...

Bir gün bakmışız ki ansızın ölmüşüz.
Karşımıza ne çıkar orda bilinmez.
Yaşarken hep üzülmüş çok az gülmüşüz
İstesek de bir daha geri dönülmez.

Tanıdık biri karşılar mı kimbilir

Daha dün gibi sanki ayrıldığımız.
Oysa bir çok uzun yıl geçti aradan.
Ne ölümsüz anılardı yaşadığımız
Selam olsun o yıllara buradan.

Artık tüm sahiller hüznünle doldu

Akşam yat sabah kalk.
Hep aynı döngü.
Bazen şartlanma
Bazen tuluat.
Hızla geçiyor
Bu garip hayat.

Hem yetimim hem öksüz
Adım çıkmış deliye
Her tepede bir köksüz
Akıl satar veliye.

Alimler dilsiz olmuş

Çok ciddiye alma yalan dünyayı
Kime ebediyen şan şöhret kalmış.
Bitmez sanma şu kısacık rüyayı
Gerçek sandığımız pembe masalmış.

Kurtuluş yok artık ne gelir elden

Duvar saatim ağlaşır durur
Gecenin en zalim yalnızlığında,
Akrep ve yelkovan sabırla yürür
Umutlar sessizce kaybolduğunda.

Derin bir uyku çöker üstüme

Artık bu dünyaya ait değilim
Beni bekliyor hiç bilinmeyen
Uçup gitti ruhum sonsuz göklere
Bilmiyorum sözlerimi var mı dinleyen.

Ne büyük umutlar kaldı geride

Ne güzelmiş eskiden arabayla gezinmek
Sevdiklerini görmek için
Seyahat etmek.
Ne güzelmiş eskiden
Yağmur çamur kar demeden
Uzun yollar kat etmek.

Hiç bitmezdi geceler
Dışarıda diz boyu kar
Adeta ölüm sessizliği
Uyur uyur uyanırdık
Yine de sabaha çok var.
Ne soğuk yatağa girmek kolaydı

Henüz ilkokulda küçük çocuğum
Ne de uzun sürerdi o yıllarda yolculuğum.
Rize Ardeşen arası üç uzun saat
Oysa taş çatlasa 60 kilometre.
O yılları bilmeyene gel de anlat.
Pek çok tehlike barındıran