Kemal Müftüoğlu Şiirleri - Şair Kemal Mü ...

Kaçkarların bir köyünde
karlı dağlar eteğinde
hayatımın son deminde
hem huyumdan hem soyumdan
bir kız sevdim akrabamdan.
gizli aşk bu kimse bilmez

Enginde bir kuş olsam
Kanat çırpsam semaya
Sonra süzülsem yere
Yorgun bir akşam üstü
Konsam ıssız bir köye.
Anlatsam bu sevdamı

Bir ülke özlüyorum
Belki de hayal.
Herkesin selamı
Herkese olan.
Ne renk ne de ırk
Toplumu bölsün

Kimse sevdiğini kolay terk etmez
Onlarca sebep yatar altında
Evlilik üç beş kusurla bitmez,
Pek çok sırlar vardır onun yanında.

Ayrı karakterler yaşar yıllarca

Güzellik neye yarar
Güzele doymayınca.
Akıl hiçbir şey değil
Faydası olmayınca.
Yaşamak neye yarar
Umudun kalmayınca

Bu sabah her şey güzel.
Yazdan kalma bir hava.
Kedim garibi doyurdum
Attım kendimi sokağa.
Kara deniz metro ulaşım
Tek eksik taşımalı hava.

Mümin cemaat için birçok cami dolaştım
Ayaklarımda derman gözümde fer kalmadı.
En sonunda bir cuma bir camiye ulaştım
Cemaatın pek çoğu seçme günahkarlardı.

Bir an tereddüt ettim bir adım geri gittim

Ya bizi kandırdın ya çok değiştin
istersen zor değil geri dönüşün
yıllardır küllenmiş yarayı deştin
bu yol İslam değil, ne de Zerdüşt ün.

birileri hala umut bağlıyor

Güneş doğarken isyan ediyor
Yoksulluğu örten karanlıklara
Çilekeş bulutlar her gün ağlıyor
Sorgulanmayan haksızlıklara.

Adalet bitmiş umut kaybolmuş

Bir gün bakmışız ki ansızın ölmüşüz.
Karşımıza ne çıkar orda bilinmez.
Yaşarken hep üzülmüş çok az gülmüşüz
İstesek de bir daha geri dönülmez.

Tanıdık biri karşılar mı kimbilir