Köprüden geçti damat
Bindiği yaşlı bir at
Herkes bilse öyküyü
Söylerdi bu türküyü.
Ey peroma deresi
Bu sabah çok güzel bir rüyayla uyandım.
Yıllar önce kaybettiğim annemi andım.
Çok mutlu yaşıyordu rüyamda
Bir huzur dünyasına girdim o anda.
Anlatılması zor bir duyguyla sarsıldım.
Gördüğümüz bir rüya yaşadıkça sürecek
Uyuyan her insanı hergün pişman edecek.
Aldatıcı bu hayal bize nasıl yetecek
Kimse bilmez ömrümüz bir gün nerde bitecek.
Zaten yaşamın kendi anlaşılmaz bir rüya
Saat 2.30 gece yarısı
Ses yok rüzgar yok
Uyku yok umut yok
Nem çok sıcak çok.
Saat 2.30 gece yarısı
Sahil boyu ağlayarak yürüdüm.
Izdırap çeken bir ben değildim.
Gözü yaşlı serçeler martılar gördüm
Onları gördükçe çoğaldı derdim.
Göz yaşlarını sileyim dedim
Nedir dertleri bileyim dedim
Birini gördüm yolda
Tıpkı sana benzeyen.
Eşi vardı yanında
Benden çok fazla seven.
Benzerini kıskandım
Bu sabah yürürken rastladım ona
Bir çöp kutusunun hemen yanında.
Bir suçlu gibi ürkek telaşlı
Konteynırda bir şeyler arıyordu
İzmirde zorlu ve puslu bir sabah
Sessiz sedasız ağarıyordu.
Henüz geldik gidiyoruz
Ölenlere selam olsun
Yaşamadan ölüyoruz
Kalanlara selam olsun.
Kimi baba kimi ana
Ne acılar yaşadım ne mutluluklar
hepsi bir an gelip geçti gözümden.
ancak rüya kadardı bütün anılar
geldi çattı habersizce en son dem.
en büyük aşkların silindi izi
Ne engeldir ibadet
İşleyeceğin cürme
Ne iyiliği önler
Hor gördüğün meyhane.
Eğer tertemiz bir kalp
-
Ahmet Emer
Tüm YorumlarSayın Kemal Bey, Ne mutlu bu şiiri yazdığınız kişiye.Ne mutlu böyle sevebilene.Yüreğine sağlık.Kutlarım.