Kemal Müftüoğlu Şiirleri - Şair Kemal Mü ...

Akşamın hüznü çaldı kalbimi
Hasretle bakarken çok uzaklara,
Belki de bir daha dönmeyeceksin
Senden ayrıldığım o sokaklara.

En güzel günler yanında kaldı

Umutlarla dolu yaşam bizimki
Bir güler bin ağlarız hepimiz,
Birkaç güzel anı avutur bizi
Çok kez acılarla dolar kalbimiz.

Şahidi yok nasıl geldiğimizin

birkaç yıldır otobüste tirende
yaşlılarda yer veriyorlar bana
ayakta yolculuk çok zor olsa da
yardım yine dokunuyor insana.

kimi amca diyor kimisi dayı

Kim bilir kimler koymuş, bir yastığa başını
Kimler silmiş sessizce, dökülen göz yaşını.
O yastık ki bir bilsen ne çok anısı vardır
Sanma ki her şey senin, anladığın kadardır.

O yastık hayallerin en kalender eşiği

Nasıl mantık öleni kirli diye yıkamak
Sözde temizlik diye anadan doğma soymak.
Ölen cennet ehliyse zaten orda yıkarlar
Cehennemlikse eğer ozaman da yakarlar.

Kimin haddi mevtanın boy abdestini almak

Yine hayalin aklıma düştü
Yıllardır seni bulamadığım.
Gecelerime hasret doluştu
Seni kollarıma alamadığım.

Bir gün yeniden dönersen eğer

Ucu bucağı meçhul bir umman var önümde
Her baktığımda meşum bir geceyi anlatır,
Çırpınan dalgalarla ağlar sahillerinde
Gözyaşlarıyla dolu bir aşkı hatırlatır.

Yıldızlara uzayan karanlıklar misali

Yaş aldıkça herşey yitirir anlamını
Uçuk kaçık hayaller kaybolur gider.
En sıradan anılar bile anlam kazanır
En uzun ömrü insan birkaç gün sanır.
Ne aylar ne yıllar sonrasını düşünür insan.
Umursamaz bugünü ve yarını.

Zemheri.

İzmir Buca, günlerden Cuma.
Aklımda çocukluğumdan kalan zemheri.
İçimi titreten davetsiz damlacıklar
Çaresizce yapışmışlar cama.

Gecikmiş yaşlara gelene kadar
Her şeyi ne çok önemsemişiz
Bizim için vazgeçilmez demişiz.

Hiç yetinmiyoruz bize kalanla
Doymak bilmiyoruz cebe dolanla.