Kemal Müftüoğlu Şiirleri - Şair Kemal Mü ...

Her an bunca ölüm gözyaşı varken
Mutluluk olur mu yalan dünyada,
Krala sorsan dertli tebaa lanetli
Baksan yine herkes pembe rüyada.

Kimi hasretten acı çekiyor

Yıllardır sitemle uzaktan bakan
Yanıma gel de sarıl boynuma.
Sevda ateşiyle gönlümü yakan
Kimseler görmeden saklan koynuma.

Hayatım anlamsız kurumuş vaha

Günah ittifakında insan çok yetenekli
Şeytan bu yetenekten uzun zamandır dertli.
İnsan şeytana bile külahı ters giydirir
İşlenen her günahı sevap diye sevdirir.

Tanrı tüm insanları günahıyla yarattı

Yıllardır sitemle uzaktan bakan
Yanıma gel de sarıl boynuma.
Sevda ateşiyle gönlümü yakan
Kimseler görmesin saklan koynuma.

Anlamsız hayatım kurumuş vaha

Ey unutulmayan yar,
Bir Bostanlı vapurunda
Yağmurlu bir sonbahar
Yine karşılaşacağız seninle.
Öyle sıkı sarılacağız ki

Yürüyorum İzmir'in ıslak sokaklarında
Ilık bir kış yağmuru eşlik ediyor bana,
Bilmem kim aradığım ben miyim yoksa sen mi?
Öksüz geçen yılları soruyor gibi sana.

Tanımadığım bir kız görünüyor uzaktan

Yaklaşıyor son mevsim sessizce yanımıza
Kim bilir nerde bulur bizleri bu cemrede.
Yaşanan çaresizlik dokunur kanımıza
Her gelen gün herkesi alıştırır bin derde.

Ne mümkün son mevsimin gelişini durdurmak

Yaş kemale erince
Anladığım bir şey var.
Söz veriyorum size,
Bu güne dek gezip tozup
Ayrıldığım kadınlar!
İnanın ilk dönenle

Kiminin umresi kiminin haccı
Kiminin namazı olur baş tacı.
Kimi açlığından inayet bekler
Herkes yalnız kendisine duacı.

Bir çoğu kendini böyle avutur

Ne yapmıştık Allah'ım çekilen çile için
Yarattığın kuluna bu kadar eza niçin?
Kim isteyerek geldi kim bizi yarat dedi
Yoktan var ettin bizi sınarsın hepimizi.

Emrine sual olmaz asla karşı konulmaz