Kemal Müftüoğlu Şiirleri - Şair Kemal Mü ...

Sahil boyu ağlayarak yürüdüm.
Izdırap çeken bir ben değildim.
Gözü yaşlı serçeler martılar gördüm
Onları gördükçe çoğaldı derdim.
Göz yaşlarını sileyim dedim
Nedir dertleri bileyim dedim

Bir pembe gül bıraktım senin için bu sabah
Son defa ağlayarak uzaklaştığın yere.
Hayalinin izleri karşımda duruyordu
Yokluğunda su serpen acılı yüreğime.

Solmuştu yaprakları yolunu gözlemekten

Köprüden geçti damat
Bindiği yaşlı bir at
Herkes bilse öyküyü
Söylerdi bu türküyü.

Ey peroma deresi

Duvardan resimlerini indirdim bugün
Hani hiç birlikte olmadığımız benim ve senin.
Kabuslardan sonra güzel bir ruya görürya insan
Gördüğün dokunduğun ama bir türlü hissedemediğin.

Duvardan resimlerini indirdim bugün

Uzun upuzun sandığım
Bir yol önümde
Hiç sapak yok
Giderek her gün daralmakta.

Ruhum seninle

Bu sabah çok güzel bir rüyayla uyandım.
Yıllar önce kaybettiğim annemi andım.
Çok mutlu yaşıyordu rüyamda
Bir huzur dünyasına girdim o anda.

Anlatılması zor bir duyguyla sarsıldım.

Gördüğümüz bir rüya yaşadıkça sürecek
Uyuyan her insanı hergün pişman edecek.
Aldatıcı bu hayal bize nasıl yetecek
Kimse bilmez ömrümüz bir gün nerde bitecek.

Zaten yaşamın kendi anlaşılmaz bir rüya

Ne haccı ne kurbanı
Önce terk et yalanı
Senin özüne bakar
Sana veren bu canı.

Kanma her sahtekara

Birinci köyde insanlar gördümki
Koltuklarında iğreti heybetleri
Zaman zaman satılmış maşaları ve
Haksız çıkarlarına tutsak
Çağrı zillerindeydi elleri.

İster alim olsun isterse çömez
Koca devlet bir caniyi nasıl bilemez
Tüm sanık ve tanıklar ellerindeyken
Aylardır bu cürmü nasıl çözemez?

Durum apaçık ortada madem