Kemal Eyüboğlu Şiirleri - Şair Kemal Eyü ...

Sustuk!
Sustukça,
Derin yaralar açtık,
ruhumuzda.
Gün geldi,
acıdan ağladık.

ben;
aşk,sevgi,insanlık
dedim...
sen;
haram mı,helal mı
yenir mi,yenmez mi?

pusulası olmayan sanal bir geminin
prangalarında uluyan soysuzlara
satıldı bir kalemde, özgürlüğe hasret sevgilerim!

sonsuz bir karanlığı parçalarken
kalbimdeki ölü ruhların çığlıkları,

Hangi rüzgar,
teninin kokusunu taşıyorsa;
Onun geldiği yön(d)edir,
benim kıblem...

Hayır üstat,
önce ekmek bozulmadı!
Önce;
süt,
Sonra;
kan,

Geceyi en karanlık anında yakalayan
Sessizliklerde seni düşünüyorum…
Seni düşünüyorum;
Aşka gebe doğum sancısı çeken duygular
Ve açlığa mahkum yoksul bebelerin bakışlarında!
Seni düşünüyorum;

Zor gelen ölüm değil, usta;
Ya bir de arkanda bıraktıkların,
Yokluğunun farkında olmazsa..!

Kemal Eyüboğlu

hey! zaman,
peşimden koşup yorma kendini,
aramızdaki mesafe hayli uzun...
arkamıza dönüp öyle yürüyelim.
K.E.

yahudi havrada,
hristiyan kilisede,
müslüman camide...
alman bira ile,
fransız şarap ile,
türk rakı ile...

zaman; insanlığın en büyük yalanıdır!

bir şehir düşünün;
içinde ne hayatlar yaşanmış,kim bilir…
kim bilir, belki o yaşanmışlıklardan
arda kalanlardır payımıza düşen.