Ne günler geçti, geçmiş zamanda
Gençlik başlamıştı on altılı yaşlarda
Oyunlar oynamıştık sınıfın ortasında
Kimi göbek atarken kimi tuttu halaya
Arada bir el sallardık lisenin bahçesindeki canlara
Cevabını alırsak uçardık havalara
Bir dost diye gelemeyen birisi
Söyle bana nasıl olur sevgili
Mahallenin çıkıp gelse dellisi
Gelmezmiydi söyle bana sevgili
Her tarafta yıllar boyu ararım
Gitme desem de kalırmısın
Bir bakışa yanarmısın
Arkam sıra ağlarmısın
Tut elimi burdan gidem
O kara göz bana baksa
Göğe baksam utanırım Rabbimden
Kalbe baksan utanırım kendimden
Yere baksam utanırım dilimden
Çevremde ki insanların haddinden
Haddimi aşarsam Affet ALLAH'ım
Kemal BERK
Rengarek olmuştu bağlar bahçeler
Yeşilin her tonu selâm veriyor
Yürekte açılan en güzel güller
Gök kuşağı gibi sevgi saçıyor
Baharda güzeldir yağmur yağarken
Bu gözler görmüştü güzeli sende
Çiçeğin özünden balı alansın
Dostluklar sendedir düşmanlık bende
Aşķı sevdaları gönle salansın
Tatlı sözle gelip gönlüme girdin
Biz ne kışlar gördük, ne de zemheri
Vız gelir bizlere esen rüzgarlar
Dolu gibi yağıp başı ezenler
Dostumun sözüyle gönlüm kahreder
Gülmeyen yüzüyle karşıma çıktı
Yıllarca beklettim yürekte seni
Her günüm özlemle yandı tutuştu
Sır gibi sakladım yaktın sinemi
Her gün hayalimde gönlüm uçuştu
Yoruldukça açtım okudum seni
Gönül çok şey ister, bir bilebilsen
Gönül, seni ister, ah bilebilsen
Gönülden kaçsan da, gelir peşinden
Gönül bu sevdadan, geçer mi sandın?
Dünya ateş alsa, yansa aldırmam
Gönül ahu zar ederken iken
Nasılda öğrendin zalim olmayı
Yaktığın yüreğimi her gün söylerken
Nasılda öğrendin yürek yakmayı
Arkam sıra bakıp gönül yıkmayı â
*
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!