Kemal Berk Şiirleri - Şair Kemal Berk

Sordu bana insan doğmak suçmudur?
Gariplere zulüm eden kulmudur?
Kul olmayı bilmeyene hep zuldur
Zalimlerde insanmıdır bir deyin?

Ne diyeyim doğru diyen sözüne

İnsanmıyım diye soru sordum kendime
O anda yüreğim burkuldu,
Bulutlar gözüme doldu.
Gördüğüm manzara can yakıyordu
Bir anne ve iki çocuk beton üstünde yatıyorlardı.
Belli ki aç susuz, perişan

Kara kışın ortasında
Yalın ayak gider dağa
Sırtta gelen koca dala
Yürek lazım taşımaya

Deli gönül viran oldu

İnsanoğlu dini koymuş torbaya
Tapar olmuş şu dünyanın malına
Kan bürümüş gözlerini dünyada
Kardeşi kardeşe kırdıran hayat

Hırs gözünü kaplayınca insanın

İnsanoğlu insan gibi yaşarsa
Gönüllerde güller gibi açacak
Hayvanlığa özen duyan kaşarsa
Gönüllere hançer vurup kaçacak

Azdırdın yüreği neydi ki derdin

Makam vardır, kimileri elde etmek için, kıvım kıvım kıvranır.
Makam vardır, gün gelince kirmen gibi, kıvır kıvır kıvratır
İnsan olan, insanoğlu insan HAK youluna sarılır
İnsan olmadık, insanoğlu insanlar HAK yolunu kullanır.

Kemal BERK

Dünyaya sığmayan küçücük insan
Seven dostlarını insan saymıyor
Az gelir makamlar dar gelir mekan
Dostum diyenleri insan saymıyor

Ne ister ne geçer deli gönülden

Say dediler saydım, koyunla kuzu
Çanları çalanı, insan sayarlar
Soyuna çekenin değişmez huyu
Soylular soysuzu, insan sayarlar
*
Okuyup yazarmış, ilimsiz alim

Yüreği dünyaya sığmayan insan
Seven dostlarını insan saymıyor
Az gelir makamlar dar gelir mekan
Dostum diyenleri insan saymıyor

Ne ister ne geçer deli gönülden

Sen işcisin diyen ileri sürdü
Ağalar keyf etti, gününü gördü
Elleri nasırlı gözünden döktü
Çileyi çekiyor işçi kardeşim

Yer altı yer üstü tehlikeli iş