Her yüze güleni, sanma ki dosttur
İncinir, incitir, utanmaz olur
Güvendiği nesne, parayla posttur
Cahilin gururu, küçücük olur
Karanlık günlerde, yan yana olan
Dost aradım dostum posta bürünmüş
Gizli işler yapıp derdi ürünmüş
Hak kuluna kulluk edip ürürmüş
Kara günde kimler dosttur söyleyin
Doğruyu okurken eğriyi yapar
Dört bir yandan sarıldım ateşler içindeyim
Yakanlara bakınca dost bildiğim düşmanmış
Gül gösterip gelenler namluyu çekti bana
Vurdukça gördüğüm yüz dost bildiğim düşmanmış
Sanıyor ki korkutup susarak solduğumu
Dünyanın derdiyle daralıp durma
Güller açıp güzel koku yayıyor
Yüreği azdırıp insana vurma
Dost dediğin gönül alıp sarıyor
Yükünü kendine kaygı sayanlar
Dost diye vardım ki, yar başında pusuda
Yüzüme baka baka, çelmeyi takıverdi
Yardan aşağı uçtum, başladı ağlamaya
Sırtını döner dönmez, halime gülüverdi
Dost dediğim kardeşti, Yusuf'a zulüm eden
Her şeyin bir aslı esası vardır
Cızıdan çıkanın aslı insandır
Edebi bilmeyip kıranlar vardır
Doğru yol gösteren gerçek dostlardır
Doğruyu bilsen de, dil hüner ister
Bırakın günleri, aylarım şaştı.
Bir anda yaz gördük, baharım şaştı
Sandığım iyinin yolları şaştı
Güllerim halimi görünce şaştı
Kışın ayazında çiçekler açtı
Bağ, bahçe senin, gül senin olsun
Canlar gelip, gül bahçede dost olsun
Gönüller şenlenip, gülen yüz olsun
Dostlarım parlayan bir güneş olsun
Kaynatır kazanı ateş üstünde
Dostum diye hemen ona varınca
Bir soluk da yüreğimi açınca
Ne var, ne yok içimi de dökünce
Ah! diyecek günler gelir arkadan
Gülen gözler, yemi atar ortaya
Doyayım
Aç kalmış insanlara
İlim, irfan, ahlakı
Öyle güzel anlat ki,
Bir daha acıkmadan
Hak, hukuk, adaletle doyayım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!