kısıldığım kapanda kuş sürüleri
herkesin özgürlüğü bi garip
sevmelerimin muhatabına esir
yalınlığımla sokağınım
hiçbir kapımın numarası yok
ve bulutlarla mühürlü kimliğim
arkadaşlarımlayım
yaprağı kımıldamıyor sensizliğimin
kahve çekirdeği gözlerin
yarasını kaşıyor imalarına üşüşmelerimin
karlı bir ormana benzeyen sesinin
soluğunun buharından kaçıp
kauçuk ağacı korkuttun beni
bak yağmur sevişkeni yüzümde yola vurmuş ay ışığı
kauçuk ağacı yaprakların çok mu acıyor rüzgarda sürüklenişli
kauçuk ağacı yağmurla tüm gün seviştim
kimseler görmedi ama sen şimdi sokaklarda
yapraklarınla acı çekişli bir gölgesin
çatılarda parıldayor sağanak
dalıyor korkularımın arasına
toprağın kasıklarında akarak
tüm sonlara meydan okurcasına
sarı fotoğraflı anılar gibi
yaz güneşi yola yansımış
çocuklar vaha sanmış kavşak havuzunu
dolmuş yolcuları mütebessim gözleri onlarda
cebimdeki bozuklukları uzattığım dilenci yarı ölü
şehir boşalmış kalanlar sanki bölüşüyor gibi caddeleri
karşı karşıyayız ayrılığımızla
kavuşmakla ise sırt sırta
niyeyse
sarılamıyorum karşımdaki boşluğuna
sarılıp uyuyamıyorum
ılık bir griydi seni kaybetmişliğim
yitikliğin acılı bir sır kalbimde kama çıkmayı unutmuş
hedefi hep şaşırdım uzak ağaçlara koşmak gibi
hiç yürünmemiş yollar gibi hıncahınç öfkeliyim
nerde ayak sesi senli ağlayışım sensizlikte
temel sorunum buydu hızına yetişememek
seni sonbahar ışıklı sokaklarda aradım
rüzgarın haylaz ıslığında
bileklerimde oyuncak saatim
ucu yırtık ayakkabılarımla
kırmızı ufuklu ilk akşam burukluğunu
pencerenizdeki koyu gölgeli boşluğunla tattım
yoluna çıkamam sen bak ardına tuhaf kontes
ben deniz yorgunu sen karasal bir söylemdin
sigaranı tutuşundaki ima dönemsel intihar saçma
resmi günlerimde özel anlarımdın anlayışsız kuru sıkı
şemsiye açardın bahtsız sağanaklarıma ulu orta
görenler ağaçlara benzetirdi bol yapraklı saf ladin
-
Öztürk Acun
Tüm YorumlarBravo öğretmenim. Başarılar diliyorum. Bir perde açılır biri kapanır.