Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

bulutlardandı öykümüzün anlamı
anı anını tutmazdı birbirimize bakışımızın
sende ilkyaz sonsuz
bende sonsuz ilkyaz
ortada hüznümüz...

bulutlardandı öykümüzün anlamı
anı anını tutmazdı birbirimize bakışımızın
sende ilkyaz sonsuz
bende sonsuz ilkyaz
ortada hüznümüz...

1.

çıkmaz sokak öfkeleriyle gitti güz
dün özlemi acısıyla yaşıyorum kışı

2.

sakallarımda uzak dağ korkuları
bu ürperiş hayra alamet değil be usta
sonumuzun sırrına erdik de bir tas suda
yarin ırağında baş edemedik
bir tuz taneciğiyle...

saç tellerine takıldı aklım
on bin yıl sonra
gelecek sıra sana...

kış fısıltılarıyla
diken üstündeyim

ne
dudağımda bıraktığın tatlı türkü
ne
yüreğime ektiğin çiçekli sancı
bir son bulacak...

ayrılığımız var lâl iklimiyle bir kuğu göçü devransız
aykırı bir şehveti var ölümün artık sonbaharlı sokulgan
damarlarımda gökyüzünün yağmurlu buruk tadı bu sensin
E
harfler canımı acıtıyor artık gece beyaz bir düş perisi gibi
yanımda sen mi varsın ellerin mi bu saçımdaki bu bembeyaz

zorunlu tutuşmalar tütsülenmiyor yanağımda
artık
mevsimlere ön yargım kalmadı
renklerimin içi yanı dışı ortası köşesi
bomboş
loş

geçmiş akşamlar gri mi desem lacivert mi
bir dansözün zilleri rakseder gibi yıldızlarda
kabataslaktır ölüm yoksa peyzajı ömür mü
sen zor tesadüflerde tiran kolay kaçışlarda
serseri bulutlara oturmuş ben gündönümü

sözcüklerim dağılınca hayat korkusundan
sahipsiz bir ağıt gibi kaldın dilimin ucunda
özlemim bakir
yalnızlığım feleğin çemberinden geçmiş
senin yerine soğuğunu tattım taşın duvarın
sanki bir asır