Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

ellerine güneş de değse
kararır günlerin bölünmüşlüğünde yas tutmuşluğunun
ellerin tuzu ve suyu unuttuğu an
benimsin unutkanlığında ölümün

düşlerimden sıyrılarak tutsağın olurum
yeter ki saçların dal olsun hazan kuşlarıma
sislenir anlaşılmazlık
uzak liman ışıkları yankılanır ıssızlığında
ağustos böcekleri sus pus
ipin ucu kaçar kapanır gözlerim

mor deliliklerle geçiştirmiyorum ayrılığımı
kırmızı gül nazına katlanmaktır
seni ölesiye yakalamak öğle vakitleri
ağlayışları çetrefilli ve girift bir normalleşmeyse sensizlik
kırlangıç yavruları yuvalarından düşmüş demektir
otobüs garajlarında yolculuk hazırlığı yapmak gibi

sonlu bir lacivertle
harmanlanmışım farkında olmadan
ama sonlu
siyah bir doğası olmalı senden sonrasının

iç geçirirken ara sokaklar

bana sadece
ikimizin bildiği şarkılar söyle
sana acılarımla eşlik edeyim
ruhum boydanboya portakal çiçeği kokulu nefesinle sevişsin
beni o anki halimle değil
anılarımla ve geleceğimle al içine düşlerinin

hayal olur bozkır tenli akşamlara karışırsın
bir sıkımlık canı var ölümün imkansızlık garipsiliğinde
saatlere veryansın etsem el değiştirir ölümüm
bir ucundan bir ucuna yüreğimin kıvrak dağ yolları özlemli
resimler duvarlara mecbur bakımsız ben sana anlama sen nolur
ekşimtrak sevişmelerin huysuz kuğusu sonbahar yakınsa söyle

arkadaş bakışının göz kenarıdır
incecik bir kış gibi saran kederimizi
yılmaz
aman vermez yolculuklarda çarpar yüreğimiz
dert ki aşk ola gündemi
nerde sabah orda akşam

şehir susardı ayrıldığımız an
sadece yıldızlar ve biz üşürdük
oysa nefret bilmez derdin
evler içine kapandığında üşümeyi
caddeler boyu ıslaklığımıza dert yanar
sorususuz bırakırdık birbirimizi

makamsız bir şarkı gibi acı çekmek
kendinden nefret eden
aynalara küskün

acı çekmek
ekmek arası cennet düşleri

şimdi kadim mağrurluktu soysuzlaşan renklerin
birbirine karışması /sinik/ buysa mağrurluk
derdin ya ayrılık zenginliğimiz en büyük bizim
aşk bir ormansa yangınlardan çıkmış
biz savruluşuyduk küllerinin
ayrılık vuruluşuysa bir kısrağın