Sen bendesin de, sende hâlâ bir ben var mı?
Ben geceler boyu adını sayarken,
Senin sessizliğinde bana kalan bir ses var mı?
Ben seni kalbimin dört odasına da sığdırdım,
Kapıları sana açtım, perdeleri sana çektim.
Adım sen, soy ismim ben.
Bir ömür aynı cümlede yaşadık,
Ayrı yazılsak da aynı anlamda kaldık.
Sen adım oldun dilimde,
Ben soy ismin kaldım sessizliğinde.
Sapla samanı arar olduk,
İçine daldık kaybolduk.
Ne aranan geldi bize,
Ne gittiklerimizi bulduk.
Kapısı mı var ki çıkışı yok,
Aşk firarda yâr, ben hâlâ peşinde...
Ne görünür gözüme, ne de benden uzakta. Bir gölge gibi dolaşır içimde, bir nefes gibi geçer yanımdan. Elimi uzatsam dokunamam, vazgeçsem yüreğim bırakmaz.
Seni unutmakla hatırlamak arasında uzun bir yolda kaldım.
Aşk mabedinde şarap diye içilen gönüller,
Nasıl olur da aşkla dolan şişelerde aşka mezar olur?
Kadehler dudaklarda tükenirken,
Bazı sevgiler daha başlamadan eskir.
Bir yanda aşk adına edilen yeminler,
Aşkımız suda yüzdürdüğümüz bir gemiydi,
Aynı ufka bakar, aynı düşe giderdi.
Kimi zaman suları biz bulandırdık,
Kimi zaman duruldu da göğü seyrederdik.
Kimi vakit rüzgârı sevda oldu yelkenimize,
Gönül gözünde gerçek dostlara,
Aşk ile pişen kahvenin dumanı göğe değil gönle yükselir; Gerçek dostlar o kokudan birbirini tanır.
Bir yudumu muhabbettir,
Bir yudumu hasret,
Telvesinde nice sırlar saklıdır.
Aşkın adı sen,
Tadı sen, tuzu biberi sen.
En koyu hâliyle kıvamı sen,
Yüreğime değen her duygunun anlamı sen.
Biraz bahar sen, biraz yağmur sen,
Biz aşkı, aşkı bilmeyen kalplerden öğrendik,
Aşka dair bütün tarifleri aşksızlardan aldık.
Herkes konuştu sevmekten,
Kimse sevmenin yükünü taşımadı.
Bir ömür başkalarının eksik cümlelerine inandık,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!