İnsanı sevmeyen Hakk'ı sever mi,
Can taşını görmeyen özü bilir mi?
Bir kuşun açlığında merhamet bulmayan,
Rahmet kapısına varıp girebilir mi?
Hayvanı sevmeyen Hakk'a döner mi,
ne kadar sevdiğimi gözlerime bak kalbime sor
bedenim zaten sana söyler sana göremediklerini
İçindeki aşkı göremiyorsa gözler
görmeyen kalbe anlatmaya ne gerek var
Tek kare aşktı belki de,
Ömrün albümünde saklanan.
Ne öncesi uzun uzun anlatıldı,
Ne sonrası izaha muhtaç kaldı.
Bir bakış sürdü belki,
dertlerini sardım hasretimle yakıyorum
her içten içe çekişte uçuyor kalbim
kanatlanıyor sanki o ateşte
pıııır o uçuşunu hissediyorum
kanatlanınca aynı sen gibi yokluğunda da aşkım
hala taze hala canlı
Akvaryum gibi yoğun yüreğim...
Diplerinde yosun tutmuş sevdalar yatıyor.
Kimisi kabuğuna çekilmiş bir istiridye,
Yıllarca aşkla bakan o gözler nasıl olur yabancı?
Hani bir bakışıyla içimde mevsimler değiştiren,
Hani adımı söylemeden beni anlayan,
Hani gözlerimin içinden kalbime yürüyen o gözler...
Aşığa tarif ne gerek;
Bir çift yürek yeter.
Bir de o yüreklerin kapısını
Birbirine açacak anahtar gerek.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!