Sapla samanı arar olduk,
İçine daldık kaybolduk.
Ne aranan geldi bize,
Ne gittiklerimizi bulduk.
Kapısı mı var ki çıkışı yok,
Yolu mu uzun ki varanı yok?
Her adımda bir iz sürdük,
Dönüp baktık, duranı yok.
Kendimize gurbet olduk,
Bir düş içinde yorulduk.
Sandık ki son kapı ölüm,
Meğer onda da son bulmadık.
Ölüm dedikleri bir eşikmiş,
Ne yol biter ne de soluk.
Menzilin sonu yok kardeş,
Biz yürüdükçe yolculuk.
Kayıt Tarihi : 1.11.2026 10:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!