kimlerin eline değdin
kimlerin ruhundaki sözleri taşırdın
dilden kalbe akıp gittin
bir sır gibi
sırdaşı oldun
hoş geldin anna
bir sabah çok erken uyandıracağım seni
anna…
umutlarımızın renklerini çıkaracağız pencereye
nice zaman
simli aynalarda uykular bölünüyor leyla
yağıyor gecenin son vaktine onca efkar
adanmış özlemler kör kuyularda
sahralara savrulan ayrılıklar bir o kadar
Aramızda aşılmaz yollar…
Yine de ne zaman bir martı çığlık atsa sahilde,
senin selamını taşır uzaklardan.
Gözlerimi kapatır,
Peygamberimiz H.Muhammad Mustafa (s.a.v)in hatırasına ithafen.
serinin yirmi dokuzuncusu
uçsuz bucaksız çöller
Ne anlatırlar?
Evvel zamandan kalma satırlar…
Dünyanın sığ telaşında,
Bir ezan vaktini hatırlatırlar,
gözler hep aynı manzaralara alışınca
sakin bir derviş gibi geçer yıllarım
anladım ki ilk yolculuk içte olmalı
uzak gözüken menziller ne kadar yakınmış meğer
badirelerle dolu ne yürüyüşler bitti
saçlarımda ki beyazlığı hesaba katmazsak eğer
Önce sessizlik dökülür avuçlarıma,
Sonra o kadim sancı; yazmanın ilk günahı.
Bilirim, her beyaz sayfa
bir kefen örtüsüdür.
neydi…
geceye aydınlık taşıyan
ümit sabahından
içten içe tutuşan
uzak şafakların közünü geceye serpen
günler geçiyor
domatesin kırmızısı, biberin yakışı
karpuzun serin gölgesi, muzun tropik fısıltısı
derme çatma tezgahlarda bir tanıdıklık buluyorum
tadı eksik, çeşidi az
ama yine de sarılıyorum




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!