Güneş, dünyanın bu yakasında daha mı yakın
Kızıl bir yara açılıyor ufukta
Turuncudan sarıya,
bir renk yangını
Gökyüzü sanki onun için ağlıyor
aşkı
sokakta unuttum
bolca sukut bıraktım
kayıp bu kente ...
amaçsız sevdalardan teşekkül garip hislerimi
saatleri yarım kalan bir hikayeden
sahildeyim
bir yalı rıhtımında
her taraf alev içinde
parıl parıl
gönlümden çok şeyler geçiyor
Güneş iyice inmiş olmalı.
Ağaçların yaprakları turuncu uykularda.
Şimdi yerinden kalkacaksın
biraz ilerdeki merdivenlerden salınarak inecek.
indiğin zaman,
yine biliyorum,
hadi şansımız yaver gitti
şiir hevesimiz ağzına kadar dolu mürekkep hokkası gibi
kendine akacak yer arıyor
görünüşe göre her şeyimiz hazır
geriye sayfalara doğru atımızı mahmuzlamak kalıyor
kanı çekilmiş yapraklar ayaklarımın ucunda
gözlerimden damlayan bir garip hüzün
topluyorum kimsenin göremediği yalnız bana bırakılan yarınları
yüreğimi yararcasına üzerime düşüyor temmuz sıcağı
geçmişin hesabını yaparken ve susarken
bir yeri var kalbimin
sığınağı çatısı olan
sadece adresi değişmiyor
bazen uzun yolculuklara çıkıyor
veya yola çıkmaya hazırlanıyor
nereye giderse gitsin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!