İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Kuşlar,rengarenk gül bahçeleri içinde,cıvıl cıvıl ötmeli!
Ağaçlardaki yapraklar yemyeşil,çeşit çeşit olmalı!
Daima insanlar birbirine olumlu yönde yaklaşmalı!
Buz gibi sular,çevremizde şarıl şarıl bahçelere akmalı!

Uçsun özgürlük güvercinleri masmavi gökyüzünde!

Söylesene bu aşkın neresinde var asalet?
Aşkın amacına ulaşması için gerekmez mi adalet?
Bazı aşklar insana ömür boyu yaşatırmış felaket!
Söylesene bunu yapanların neresinde var zerafet?

Müslümanım diyorsan,
Asla söylememelisin yalan!
Olmamalısın vebal alan!
Sadece güzellikler olsun!
Senden sonra geriye kalan.

Yeri ve zamanı geldiğinde, bildiklerini anlatmıyorsan,
Anlattıklarını yaşamıyorsan,
Öğrendiğin ilmin hakkını vermiyorsan,
Meclislerde oturmaya hakkın yok!

Başkalarını ağlatıp da sen ağlamıyorsan,

Benim yaram yürek yarasıdır,
Yarimin sürmesi sevda karasıdır.
Benim derdim dertler içinde,
Ölüm ile yaşam arasıdır.

Benim yarim en alasıdır,

Kopuyor ha bire gönlümde bu sevdanın kıyameti,
Gel otur yanıma! Biter belki de bu aşkın zahmeti,
Sevda nehrinin çağlayan sularında boğulacakken,
Yetişti yardımıma son anda büyük zatların himmeti.

Dinmeyecek bu fırtınalar, kasırgalar, tufanlar,

Meine Welt ist Liebe,
die Liebe ist meine Welt.
Wer Ohne Gegenleistung liebt,
Nenne ich mit den besten Gedanken Held.

Meine Welt ist die Treu,

Oturdum divanda,
Bal yedim sahanda,
Acep halim ne olur?
O yar ağlayanda.

Düşündüm yatmadım,

Ölümden korkmuyorum. Çünkü,
Ölüm yokluk ve hiçlik değil,
Fani dünyadan ebediyete sevkiyattır,
Bu dünya tarlasının hasadıdır.
Ölümden korkmuyorum.Çünkü,
Haram yemedim, kimseyi arkadan vurmadım.

Gece gündüzü, gündüz geceyi kovalıyor.
Neşeler üzüntüyü, Üzüntüler neşeyi unutturuyor.
Zenginin fakirden, tokun acdan haberi olmuyor
Gönlüm buna sıkılıyor, uykularım kaçıyor.