İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

İnsanca yaşamalı, insanca ölmeli,
Kendi haline çok ağlamalı, az gülmeli.
Aşını ekmeğini insanlar ile bölüşmeli,
Sevdayı barındıran yürekler, canı gönülden öpülmeli.
20/03/2006

Sevilen seven için aydır güneştir,
Sevilen gönül için her şey beleştir.
Sevda yolunun kanunudur daima,
Sevda yolundan geri dönen kalleştir.

Gerekirse, varını yoğunu sat!
Yeter ki, şerefinle insanca yat!
Şeref kuş olup elinden uçarsa,
Kalmaz hayatında, lezzet ile tat!
17/05/2006

Güvenme ne malına ne mülküne,
Ateş yakarsa, bakarsın sadece külüne,
Kurtaramaz övündüklerin seni,
Baharda hazan gelirse gülüne.
17/05/2006

Şeref, ar ve namus satılır olmuş pazarlarda,
Güzel değerler sıkışıp kalmış hafızalarda.
Şerefli ve namuslu insanın vaylar haline,
Daha ölmeden, yaşar olmuş mezarlıklarda.
05/07/2006

Ağlamayı çoktan unutmuş,arsızca gülüyorsan,
Zalimleri seviyor mazlumdan yana olmuyorsan,
Hakkın yok insanların meclislerinde oturmaya,
Her halukarda doğruları daim konuşmuyorsan.
17/05/2206

Vurucaksa vursun beni hasımlarım
Şikayetçi olmam duyulmaz feryadı figanlarım
Hısımlarımın husumetli bir bakışıyla
Kurur bir anda gönül saksımdaki fidanlarım.
08/Temmuz/2010

Hem seviyorum diyorsun,
Hemde hasımlarıma şikayet ediyorsun
Hem beni benden soruyorsun,
Hemde gönül otağında ağırlamıyorsun
Seni anlamakta zorlanıyorum dersem haksızmıyım?

Seni düşünmekten bir hal oldum,
Muhabbet ve sevgiyle doldum.
Bir an görmedim nur cemalini,
Hazana uğramış gül gibi soldum.

Seni düşünmekten halim oldu yaman,

Sen buna sevmek diyorsan, olmaz olsun bu sevda!
Sen gününü gün ettin beni koydun hep yarı yolda.
Sen hep rahatlıktasın ama bu zavallı bedenim zorda.
Ben yoruldum. Ben usandım Bu üç günlük dünyada.

Sen buna sevmek diyorsan, ben yokum bu sevgide!